ثبت شرکت در کیش

شنبه 28 دی 1398 نویسنده: سامان حسنی |

 
جزیره کیش در خلیج فارس با تل مرجانیcoral hill  و آب و هوای معتدل واقع است و در زمستان مانند بندر میامی (آمریکا) -آب و هوای معتدل و با منظره بی نظیر و زیبا- می باشد.جزیره کیش حدود 90 کیلومتر مربع مساحت دارد و در کرانه های زیبای خلیج فارس در حدود 300 کیلومتری بندر عباس قرار دارد و از نظر جذب جهان گردی می تواند درآمد قابل توجهی برای کشور ایجاد نماید.زیرا صنعت گردشگری   حدود 65 نوع بخش صنعت و خدمات را راه اندازی کرده و در بعضی از کشورها 70% درآمد حاصل را از این طریق جذب می نمایند و مناطق آزاد قشم و چابهار از نظر صنعتی و صادرات مجدد Re-Export ،ترانزیت کالا،تامین نیازهای مواد اولیه واحدهای تولیدی و صنعتی داخلی کشور و قطعات و تجهیزات می تواند در اقتصاد کشور نقش مهمی ایفا نماید.همچنین تسهیلات لازم را برای انتقال تکنولوژی Technology و دانش فنی know-how به کشور فراهم سازد. ضمناَ احداث پل بین بند عباس و قشم مانند منطقه شانگ های و شن زن (در چین) برای ارتباط عملیات بازرگانی مفید به نظر می رسد .منطقه آزاد اروند رود از نظر صادرات مجدد و منطقه ارس با داشتن مناظر بسیار زیبا و طبیعت بکر می تواند درآمد قابل توجهی برای کشور فراهم سازد.برای رسیدن به این هدف،تجدید نظر در قوانین موجود ضروری به نظر می رسد.

- دانستنی های ثبت شرکت در عمان

- مدارک لازم جهت ثبت شرکت های تجاری

- مراحل ثبت شرکت سهامی خاص

*رعایت مقررات گمرکی
برابر تفاهم نامه ای که بین وزارت امور خارجه،اداره گذرنامه و سازمان منطقه آزاد کیش در تیر ماه 1376 امضاء شده است دفتر نمایندگی وزارت امور خارجه به منظور تسهیلات لازم برای ورود اتباع خارجی به جزیره کیش،تاسیس شده است.
*خدمات گسترده بانکی و بیمه ای(هم دولتی هم خصوصی)
طبق دستورالعمل اجرایی عملیات پولی و بانکی در مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران، معاملات ارزی واحدهای بانکی در منطقه آزاد کیش تابع مقررات ارزی سایر نقاط کشور نبوده و کارمزد عملیات بانکی،نرخ های خرید و فروش ارز،سود تسهیلات اعطایی،بر اساس شرایط عرضه و تقاضا در بازار مربوطه و بطور آزادانه تعیین می شود.
*خدمات پولی و بانکی انعطاف پذیر
طبق دستورالعمل اجرایی عملیات پولی و بانکی در مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران:
-بانک ها و موسسات اعتباری می توانند با سرمایه ایرانی و یا با مشارکت ایرانی و خارجی در منطقه آزاد کیش به ثبت برسند.
-سرمایه بانک ها و موسسات می تواند تا 100 درصد متعلق به اتباع خارجی یا ایرانی و یا ترکیبی از این دو باشد.
*شرایط تاسیس واحد صنعتی
این شرایط در کیش شامل دریافت جواز تاسیس،اخذ پروانه بهره برداری می باشد.در ضمن صدور و ورود کالای خارجی با تشریفات ساده ای صورت می گیرد.خروج موقت کالا برای تعمیر یا تکمیل آزاد بوده و بازگرداندن آن بدون عوارض بندری و فرودگاهی صورت می گیرد.
*دریافت کارت بازرگانی
برای استفاده عموم(کارت زرد) بنا به تقاضای افراد حقیقی یا حقوقی صادر می شود اما برای صاحبان صنایع و مجریان پروژه های عمرانی کارت بازرگانی کیش(کارت ابی) داده می شود.کارت گمرکی برای مسافران جزیره امکان می دهد که از معافیت گمرکی کالای همراه مسافر هنگام خروج از جزیره استفاده کنند اما خروج و ورود کالاهای مختلف از جزیره کیش مستلزم رعایت مقررات صادرات و واردات منطقه مزبور می باشد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت در کیش :
ثبت شرکت با مسئولیت محدود:
- 2 نسخه اساسنامه که تمامی صفحات آن به امضای کلیه شرکاء رسیده باشد.
-2 نسخه شرکتنامه که به امضاء کلیه شرکا رسیده باشد.
-2 نسخه تقاضانامه که به امضاء کلیه شرکا رسیده باشد.
-2 نسخه صورتجلسه مجمع موسس که به امضاء شرکا و مدیران رسیده باشد.
-فتوکپی شناسنامه و کارت ملی  کلیه شرکا و مدیران شرکت(در اشخاص حقیقی)
-در اشخاص حقوقی ارائه آگهی روزنامه
-تقویم نامه سرمایه غیر نقدی توسط شرکا
-ارائه مجوز فعالیت اقتصادی به نام شرکت که توسط مدیریت بازرگانی صادر شده باشد.
-تاییدیه هزینه های مربوط به ثبت شرکت و درج آگهی
-چنانچه اظهارنامه و تقاضای ثبت به وسیله وکیل داده شده باشد می بایست رونوشت مصدق وکالتنامه تسلیم شود.
ثبت شرکت سهامی خاص:
-2 نسخه اساسنامه شرکت که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد.
-2 نسخه اظهارنامه شرکت که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد.
-2 نسخه صورتجلسه مجمع موسس که به امضاء کلیه سهامداران و بازرسان رسیده باشد.
-2 نسخه صورتجلسه اولین جلسه هیات مدیره که به امضا کلیه مدیران رسیده باشد.
-فتوکپی شناسنامه و کارت ملی کلیه مدیران،سهامداران و بازرسان (در اشخاص حقیقی)
-در اشخاص حقوقی ارائه آگهی روزنامه رسمی
-گواهی از یکی از بانک های جزیره کیش بابت پرداخت حداقل 35% سرمایه
-ارائه مجوز فعالیت اقتصادی به نام شرکت که توسط مدیریت بازرگانی صادر شده باشد.
-تقویم نامه سرمایه غیر نقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری چنانچه تمام یا قسمتی از سرمایه شرکت به صورت غیر نقدی باشد.
-تایید هزینه های مربوط به ثبت شرکت و درج آگهی
-چنانچه اظهارنامه و تقاضای ثبت به وسیله وکیل داده شده باشد می بایست رونوشت مصدق وکالتنامه تسلیم شود.
واحد ثبتی مکلف است پس از ثبت مفاد اظهارنامه در دفتر ثبت تجارتی ،یک نسخه امضا شده را از اظهار کننده تسلیم نماید و نسخه دیگر را به واحد ذیربط در سازمان ارسال کند و مراتب تاسیس شرکت یا موسسه و تغییرات آن را به منظور درج در روزنامه رسمی رسمی جمهوری اسلامی ایران و روزنامه محلی به هزینه متقاضی به آن روزنامه اعلام نماید.
اشخاص حقوقی پس از ثبت دارای شخصیت حقوقی خواهند بود و بر اساس قوانین و مقررات حاکم در منطقه فعالیت می نمایند.واحد ثبتی سازمان موظف است سندی مشعر بر ثبت اشخاص حقوقی یا شعبه نمایندگی آن ها که ممهور به مهر واحد ثبتی است به تقاضاکننده ثبت بدهد.

   



 
شرایط و نحوه فعالیت تاجر خارجی در مناطق آزاد تجارتی ایران
منطقه آزاد تجارتی برای تشویق صادرات صنعتی،شامل کارخانجات تولیدی و صنعتی موقعیت مناسبی برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی دارد.معمولاَ چنین منطقه ای در بندر یا فرودگاه یا ناحیه محصور محافظت شده انتخاب می گردد و کالاهای خارجی از طریق هوا،دریا و زمین بدون پرداخت حقوق گمرکی وارد و صادر می شوند.در مناطق آزاد می توان کالا را برای مدتی در انبار ذخیره کرده و در صورت لزوم آن را بسته بندی مجدد نمود تا کالا به طور سریع تحویل گردد و معمولاَ با تبدیل مواد خام و کالاهای واسطه به محصولات نهایی است که برای فروش در بازار داخلی و خارجی آماده می گردد و مالاَ درآمدهای ارزی قابل توجهی برای کشور فراهم می شود.از مناطق آزاد جهان می توان به منطقه آزاد جبل علی-بیشکک قرقیزستان-هنک کنگ-سنگاپور-شن زن(در ساحل چین نزدیک هنک کنگ)و منطقه آزاد عقبه و زرفا( در اردن) و بالاخره تایوان-کلن(در پاناما) اشاره نمود.

- هزینه آگهی ثبت شرکت

- ثبت شرکت در دبی

در ایران در سال 13368 بر اساس تبصره 19 برنامه 5 ساله اول توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به دولت اجازه داده شد که در سه منطقه مرزی کشور اقدام به تاسیس مناطق آزاد تجاری بنماید و به موجب تبصرهماده 20 همان قانونی، گمرک ایران و سازمان بنادر کشتیرانی نیز مکلف به تاسیس منطقه های ویژه حراست شده ای برای این منظور شدند.متعاقباَ مناطق آزاد کیش در 1368 و قشم در 1369 و چابهار در سال 1370 تاسیس و فعالیت خود را آغاز نمودند و منطقه آزاد اروند رود (آبادان-خرمشهر) در 1383 بندر انزلی 1382 و منطقه آزاد تجارتی ارس در 1383 آغاز نموده اند.
شرایط سرمایه گذاری در مناطق آزاد
به موجب تبصره 22 قانون برنامه دوم 5 ساله دوم"سرمایه گذاران خارجی می توانند با مشارکت طرف ایرانی اقدام به سرمایه گذاری در بخش های اقتصادی بنمایند..."و وزارت نفت نیز می تواند راساَ یا با مشارکت خارجی مجوز احداث پالایشگاه و واحدهای تولید سایر محصولات وابسته به صنایع نفت و گاز و پتروشیمی که از خارج وارد می گردد یا جنبه صادراتی دارد را طبق قرارداد تنظیمی مبنی بر تحویل نفت خام و خرید فرآورده های آن ها به قیمت های بین المللی صادر نماید.
در مناطق آزاد،کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی و موسسات اعم از ایرانی و خارجی و سازمان های بین المللی می توانند طبق ماده 2 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران سرمایه گذاری نمایند.
سرمایه گذار مکلف است در هر یک از مناطق آزاد که بخواهد فعالیت کند برای این منظور تقاضای خود را به همراه پرسش نامه ای به سازمان هر منطقه تسلیم می نماید که پس از بررسی،مجوز سرمایه گذاری صادر می گردد.ملاحظه می شود که صدور مجوز در منطقه آزاد با تشریفات بسیار کمتری صورت می گیرد و بهره برداری از فعالیت موضوع مجوز سرمایه گذاری منوط به مجوز بهره برداری توسط سازمان می باشد(تبصره 2 ماده مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد) البته پس از تشکیل مجمع عمومی موسس شرکت و انتخاب هیات مدیره و مدیر عامل،می بایست مراتب در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد.
نحوه فعالیت سرمایه گذاری در مناطق آزاد
به موجب ماده 14 مقررات سرمایه گذاری خارجی در مناطق آزاد،سرمایه گذار می تواند سهام یا سهم الشرکه خود را با موافقت سازمان منطقه به سرمایه گذار دیگر واگذار کند.در این صورت انتقال گیرنده جدید،از هر نظر جانشین سرمایه گذار اول خواهد شد.منظور از انتقال در ماده فوق اعم از امتیازات،منافع،مطالبات و دیون سرمایه گذار قدیم می باشد.به موجب ماده 20 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاریم-صنعتی جمهوری اسلامی ایران،ورود و خروج سرمایه حاصل از فعالیت های اقتصادی در هر منطقه موکول به تصمیم صاحب سرمایه بوده و سرمایه گذار از این لحاظ آزادی کامل دارد.
در اغلب مناطق آزاد کشورهایی مانند هنگ کنگ،سنگاپور،دوبی،چین،ترکیه خروج سرمایه خارجی به وسیله سرمایه گذار صد در صد آزاد می باشد.
برابر ماده 20 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد در ایران،خروج سود حاصل از فعالیت اقتصادی در هر منطقه از هر لحاظ آزاد می باشد و ماده 12 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد خروج سود ویژه مربوط به اصل و منافع حاصل از فعالیت های اقتصادی سرمایه گذار خارجی را بنا به درخواست سرمایه گذار و برای سازمان هر منطقه که در ظرف یک هفته تاییدیه لازم را از تاریخ وصول درخواست نماید صادر می نماید مجاز دانسته است،سازمان هر منطقه پس از بررسی های لازم چنانچه سرمایه گذار مشمول معافیت های مالیاتی مندرج در بند (ج) ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد باشد دستور لازم در مورد خروج سود را بدون پرداخت مالیات بر درآمد صادر می نماید،ملاحظه می شود که خروج سود به طریق فوق،انگیزه سرمایه گذاری را برای خارجیان کم رنگ می کند.لذا اصلاح ماده مذکور ضروری به نظر می رسد تا سرمایه گذار بتواند بدون هیچ گونه قید و شرطی سود حاصل را با همان ارزشی که سرمایه خود را وارد کرده به خارج از کشور انتقال دهد.
سرمایه و سود سرمایه گذار خارجی در ایران از نظر ملی شدن و سلب مالکیت و سایر خطرات با توجه به ماده 21 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد و عنایت به ماده 9 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد مورد تضمین و حمایت قرار گرفته،وانگهی در مناطق آزاد تسهیلات اعطایی به سرمایه گذاران خارجی از قبیل معافیت های مالیاتی و عدم شمول مقررات صادرات و واردات و عوارض گمرکی(مواد 13 و 21 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد) پیش بینی شده است و به نظر کارشناس اقتصادی تاکنون از مناطق آزاد به نحو احسن استفاده نشده است.زیرا جزیره کیش با داشتن زیبایی خاص و آب بسیار تمیز و اینکه جزیره مرجانی است از نظر گردشگری حائز اهمیت می باشد و مناطق آزاد قشم و چابهار می توانند از نظر صنعتی در زمینه صادرات مجدد و ترانزیت کالا و همچنین تامین نیازهای مواد اولیه واحدهای تولیدی و صنعتی داخلی کشور و قطعات و تجهیزات و غیره فعالیت کرده و تسهیلات لازم را برای انتقال تکنولوژی و دانش فنی به کشور فراهم سازد. احداث پل بین بند عباس و قشم مانند منطقه شانک های و شن زن در چین برای ارتباط عملیات بازرگانی مفید بنظر می رسد.منطقه اروند رود از نظر صادرات مجدد و منطقه ارس با داشتن مناظر بسیار زیبا درآمد قابل توجهی برای کشور به لحاظ گردشگری می تواند دداشته باشد.
ثبت شرکت در مناطق آزاد
شرایط اساسی جهت ثبت شرکت در مناطق آزاد:
-ماده 4،هر شرکت یا موسسه ای که در منطقه ثبت شود و مرکز اصلی آن نیز در همان منطقه باشد شرکت ایرانی و ثبت شده در منطقه محسوب می شود.
تبصره:
1)از تاریخ اجرای این تصویبنامه هر شرکت یا موسسه خارجی برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نمایندگی در منطقه به فعالیت های اقتصادی مبادرت نماید باید در کشور متبوع خود مطابق قوانین و مقررات جاری آن کشور-به تصدیق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در آن کشور-شرکت قانونی محسوب شود و در واحد ثبتی منطقه نیز به ثبت رسیده باشد.
2)هر شرکت یا موسسه خارجی که در تاریخ اجرای این تصویبنامه در منطقه به وسیله شعبه یا نمایندگی به فعالیت های اقتصادی اشتغال داشته باشد باید در ظرف سه ماه از تاریخ اجرای این تصویبنامه تقاضای ثبت نماید.
در غیر این صورت شرکت مذکور اعتبار قانونی نداشته و موسس آن در قبال اشخاص ثالث متضامناَ مسئول جبران خسارت وارده خواهند بود.
-ماده 5-انواع شرکت ها و موسسات غیر تجاری مذکور در قانون تجارت و سایر قوانین ایران می توانند در واحد ثبتی منطقه به ثبت برسند مشروط بر آنکه موضوع فعالیت آن ها قانونی باشد.در هر حال تاسیس و فعالیت شرکت ها تحت قوانین موضوعه امکان پذیر است.
ماده 6-تمامی اشخاص حقوقی که در منطقه فعالیت اقتصادی دارند موظفند ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی وضعیت خود را با مفاد این تصویبنامه و دستورالعمل های اجرایی آن تطبیق دهند در غیر این صورت مرجع صالح به تقاضای سازمان از ادامه فعالیت اشخاص مذکور جلوگیری خواهد نمود.
دستورالعمل اجرایی این ماده توسط سازمان هر منطقه تهیه و به اجرا گذاشته می شود.
تبصره-سازمان ثبت اسناد و املاک کشور کلیه سوابق و مدارک مربوط به اشخاص حقوقی که قبل از تاریخ ایجاد واحد ثبتی منطقه در سایر نقاط کشور به ثبت رسیده اند و به موجب اساسنامه مربوط مرکز اصلی(اقامتگاه)آن ها منطقه است و از سازمان مجوز فعالیت دریافت کرده اند بنا به تقاضای واحد ثبتی برای آن واحد ارسال می کند. همچنین سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به منظور پیشگیری از تعیین نام های مشابه برای شرکت های در حال ثبت با واحدهای ثبتی مناطق همکاری خواهند نمود.
برای ثبت هر شرکت در منطقه آزاد  باید مدارک مشروحه ذیل ارائه گردد:
1-اظهارنامه ی ثبت
2-اساسنامه ی شرکت
3-صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
4-صورتجلسه ی اولین جلسه ی هیات مدیره
5-گواهی بانکی از یکی از بانک های منطقه ی معینی بر تودیع حداقل 35% سرمایه ی نقدی
6-مجوز فعالیت در منطقه ی صادره  توسط سازمان منطقه ی آزاد ذی ربط
این مدارک مربوط به ثبت شرکت ایرانی است،ولی برای ثبت شعبه یا نمایندگی یک شرکت خارجی طبق ماده ی 8 ضوابط ثبت شرکت ها اطلاعات و مدارک بیشتری باید ارائه شود،از جمله:
1-تعیین نوع شرکت و موضوع فعالیت آن
2-مرجع ثبت شرکت مادر و شماره ی ثبت
3-معرفی نمایندگان شعبه برای دریافت ابلاغیه ها و اخطاریه ها
4-معرفی سایر شعب یا نمایندگی های شرکت در ایران
5-تعیین تابعیت شرکت
کلیه ی مدارک تسلیمی شرکت خارجی باید به زبان فارسی ترجمه ی رسمی شده باشد و حکم نمایندگی فرد مورد نظر برای تسلیم تقاضای ثبت شعبه باید به تصدیق نمایندگی ایران در کشور متبوع شرکت رسیده باشد.
طبق مقررات تاسیس و فعالیت موسسات بیمه در مناطق آزاد بر خلاف سایر انواع شرکت های تجاری،تاسیس و ثبت شرکت ها و موسسات بیمه در مناطق آزاد مستلزم اخذ  مجوز از شرکت  بیمه ی مرکزی ایران می باشد.
پروسه ثبت شرکت در منطقه آزاد
اظهارنامه ثبت شعب و نمایندگی های اشخاص حقوقی خارجی علاوه بر قید تاریخ و امضا باید حاوی نکات ذیل باشد.
1-نام کامل شرکت یا موسسه به زبان فارسی با علایم اختصاری و مشخصات آن
2-نوع شرکت یا موسسه و موضوع فعالیت
3-مرکز اصلی و اقامتگاه شرکت یا موسسه در خارج از ایران
4-تابعیت شرکت یا موسسه
5-میزان سرمایه شرکت یا موسسه
6-آخرین بیلان مالی شرکت یا موسسه
7-مرجع ثبت شماره محل شهر و کشور و تاریخ ثبت شرکت یا موسسه در خارج ایران
8-فعالیت مورد نظر شرکت یا موسسه جهت اشتغال در منطقه
9-سایر شعب و نمایندگی های شرکت یا موسسه در ایران و اسامی مدیران هر کدام در صورت تاسیس
10-اقامتگاه شرکت یا موسسه جهت اشتغال در ایران و منطقه و تعیین افراد صلاحیت دار دریافت کننده ابلاغ ها و اخطاریه ها
11-قبولی مدیر یا مدیران شعب و نمایندگی ها ذیل مجوز تاسیس یا اختیارنامه نمایندگی موضوع تبصره 1 ماده 7 این تصویبنامه
12-نام و نام خانوادگی،اقامتگاه مدیران یا اداره کنندگان شرکت یا موسسه
-چنانچه اظهارنامه و تقاضای ثبت به وسیله وکیل داده شده باشد می بایست رونوشت مصدق وکالتنامه تسلیم شود.
اشخاص حقوقی پس از ثبت دارای شخصیت حقوقی خواهند بود و بر اساس قوانین و مقررات حاکم در منطقه فعالیت می نمایند.واحد ثبتی سازمان موظف است سندی مشعر بر ثبت اشخاص حقوقی یا شعبه نمایندگی آن ها که ممهور به مهر واحد ثبتی است به تقاضاکننده ثبت بدهد.
اشخاص حقوقی مکلفند به منظور ثبت هر گونه تغییرات در اساسنامه و ترکیب هیات مدیره،بازرسان ،صاحبان امضایی مجاز کاهش یا افزایش سرمایه و انحلال شرکت یا موسسه ظرف یک هفته مراتب را به صورت کتبی به واحد ثبتی منطقه اطلاع دهند.عدم اطلاع به موقع رافع مسئولیت مدیران اشخاص حقوقی مذکور نخواهد بود.(ماده 10)
واحد ثبتی موظف است مراتب تاسیس شرکت یا موسسه و تغییرات آن را حداکثر ظرف 10 روز از تاریخ ثبت به منظور درج در روزنامه رسمی رسمی جمهوری اسلامی ایران و روزنامه محلی به هزینه متقاضی به آن روزنامه اعلام نماید.(ماده 12)
کلیه اشخاص حقیقی ایرانی که طبق قانون تجارت به امور بازرگانی  در منطقه مبادرت دارند موظفند نام خود یا مدیران خود را مطابق مقررات این تصویبنامه حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی در دفتر ثبت تجارتی واحد ثبتی به ثبت برسانند.
ثبت اسامی اشخاص حقیقی ایرانی و خارجی در دفاتر ثبت با تنظیم و تسلیم سه نسخه اظهارنامه که حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی انجام می گیرد و حاوی نکات ذیل می باشد به عمل می آید.
1-نام و نام خانوادگی بازرگان
2-تاریخ و محل تولد،شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه بازرگان تصویر اوراق شناسنامه برای اشخاص حقیقی ایرانی و گذرنامه برای اشخاص حقیقی خارجی.
3-تابعیت اصلی و فعلی افراد مزبور در صورت تحصیل تابعیت دیگر و تاریخ و چگونگی اخذ تابعیت مزبور.
4-تاریخ ورود به منطقه و شماره و محل صدور پروانه اقامت و محل اقامت اتباع خارجی
5-اقامتگاه قانونی اشخاص حقیقی
6-شماره ثبت منگنه و پلمپ دفاتر تجاری که به موجب بند 5 ماده 3 این تصویبنامه به عمل آمده است.
7-رشته فعالیت تجاری داخلی یا خارجی یا هر دو مورد
8-سایر مشخصات تجارتی بازرگانان از جمله شماره ثبت علایم تجاری کتاب رمز تجارتی و غیره
به موجب ماده 16،واحد ثبتی مکلف است پس از ثبت مفاد اظهارنامه در دفتر ثبت تجارتی ظرف حداکثر ده روز از تاریخ تسلیم یک نسخه امضا شده را از اظهار کننده تسلیم نماید و نسخه دیگر را به واحد ذیربط در سازمان ارسال کند.

   


 
شرکت بنا به تجویز اساسنامه می تواند نسبت به ایجاد شعبه یا شعبات مختلف در داخل یا خارج از کشور اقدام نماید.لذا،شرکت ممکن است شعبه یا شعبه هایی داشته باشد.شعبه شرکت اگر در زمان تاسیس شرکت ایجاد شده باشد،در اساسنامه قید می شود و اگر بعداَ ایجاد گردد،تغییر در اساسنامه محسوب شده و باید به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت برسد و به مرجع ثبت شرکت اعلام شود تا پس از ثبت برای اطلاع عموم آگهی گردد.لذا ممکن است در اساسنامه شرکت،به هیات مدیره اجازه داده شود که عندالاقتضاء به ایجاد شعبه یا شعباتی اقدام نماید.

- نحوه ی تشکیل و ثبت شرکت تضامنی

- سرمایه گذاری و ثبت شرکت در تاجیکستان

مرکز اصلی شرکت که در اساسنامه مشخص می شود محل استقرار دفتر مرکزی شرکت و محل اداره و استقرار مدیران و بازرسان و نیز محل تشکیل اجلاس مجامع عمومی است.به عبارت دیگر اقامتگاه قانونی شرکت،آدرس رسمی و محل دریافت ابلاغ ها و اسناد رسمی بعنوان مرکز اصلی شرکت محسوب می شود.در مواد 35 تا  38 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318 که به مرکز اصلی و شعب شرکت راجع است نقل می شود:"دعوی راجع به ورشکستگی شرکت های بازرگانی که مرکز اصلی آن در ایران است باید در مرکز اصلی شرکت اقامه شود.دعاوی مربوط به اصل شرکت و دعاوی بین شرکت و شرکاء و همچنین دعاوی اشخاص خارج بر شرکت،مادام که شرکت باقی است ودر صورت برچیدگی،تا وقتی که تصفیه امور شرکت در جریان است،در مرکز اصلی شرکت اقامه می شود.در دعاوی ناشی از تعهدات شرکت در مقابل اشخاص خارج،اشخاص می تواند دعاوی خود را در محلی که تعهد در آنجا واقع شده یا محلی که کالا باید در آنجا تسلیم گردد یا جایی که پول باید پرداخته شود اقامه نمایند.اگر شرکت دارای شعب متعدد در جاهای مختلف باشد دعاوی ناشی از تعهدات هر شعبه یا اشخاص خارج باید در دادگاه محلی که شعبه معامله در آن واقع است اقامه شود.مگر آنکه شعبه نام برده برچیده شده باشد که در این صورت دعاوی نام برده نیز در مرکز اصلی شرکت اقامه خواهد شد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت شعبه داخلی در شرکت های سهامی عبارتست از:
1-ارائه اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده با امضاء هیات رئیسه ضروری است.
2-ارائه لیست حاضرین در مجمع
3-ارائه برگ نمایندگی نمایندگان اشخاص حقوقی-چنانچه سهامداران شرکت اشخاص حقوقی باشند-
4-ارائه اصل آگهی دعوت چنانچه مجمع مذکور با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده باشد.
5-ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت لزوم
-نمونه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده در خصوص تاسیس شعبه موسسه
بسمه تعالی
نام موسسه:..........................
شماره ثبت  موسسه.................
سرمایه ثبت شده موسسه.........................
شناسه ملی..........................................
مجمع عمومی فوق العاده موسسه.......................ثبت شده به شماره......................مورخ......................با حضور اکثریت/کلیه شرکا در محل قانونی موسسه تشکیل شد.
1-خانم/آقای.........................دارای مبلغ.....................ریال سهم الشرکه
2-خانم/آقای......................دارای مبلغ......................ریال سهم الشرکه
3-خانم/آقای....................دارای مبلغ..........................ریال سهم الشرکه
دستور جلسه:تاسیس شعبه در شهرستان.....................................
موضوع:تاسیس شعبه در شهرستان..........................................
موضوع:تاسیس شعبه در شهرستان...............مورد بحث و بررسی واقع و به لحاظ ضرورت امر مورد تصویب واقع شد.
خانم/آقای..........................به شماره ملی.......................فرزند..........................متولد ............شماره شناسنامه.........................
بعنوان مدیر شعبه تعیین و آدرس شعبه عبارتست از.....................خیابان....................کوچه.......................پلاک..............کد پستی..........................
به خانم/آقای................................(احدی از شرکاء یا مدیران یا وکیل رسمی موسسه)وکالت داده می شود که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت ها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت و امضاء ذیل دفاتر ثبت اقدام نماید.
امضاء کلیه شرکاء:
چند نکته قابل ذکر است:
-ارائه اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده با امضای هیات رئیسه ذیل مجمع ضروری است.
-کلیه صورتجلسات می بایست روی سربرگ شخصیت حقوقی پس از امضاء اشخاص ذی صلاح در سه نسخه و ظرف مدت سه روز از طریق اداره پست ارسال گردد.
-چنانچه مجمع مزبور دو نوبتی باشد ارائه صورتجلسه منفی نوبت اول و اصل آگهی دعوت نوبت اول و دوم الزامی است.

-نمونه صورتجلسه تاسیس شعبه در شرکت های با مسئولیت محدود
بسمه تعالی
نام شرکت.....................شماره ثبت........................و شناسه ملی...............سرمایه ثبت شده...............ریال در تاریخ..............ساعت....................مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور..................کلیه شرکا/اکثریت شرکا در محل قانونی شرکت تشکیل و نسبت تاسیس شعبه بشرح ذیل اتخاذ تصمیم شد.
نام شرکا
میزان سهم الشرکه
1-خانم/آقای......................دارای.................ریال سهم الشرکه
2-خانم/آقای.....................دارای..................ریال سهم الشرکه
3-خانم/آقای....................دارای..................ریال سهم الشرکه
ضرورت تاسیس شعبه در شهرستان ....................مورد بحث و بررسی قرار گرفت در نتیجه مقررضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت ها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق النسب و امضاء ذیل دفتر ثبت اقدام نماید.
1-خانم/آقای............................امضاء
2-خانم/آقای...........................امضاء
3-خانم/آقای...........................امضاء
همان طور که گفتیم،شعبه ی شرکت نیز همانند شرکت اصلی باید در اداره ثبت شرکت ها ثبت شده و در روزنامه رسمی آگهی گردد تا بتواند به طور قانونی فعالیت های خود را آغاز کند.بدین منظور،متقاضی می بایست یک نسخه از صورتجلسه فرم انتقالی و اساسنامه و تقاضانامه و فتوکپی شناسنامه مدیر شعبه را جهت ارسال به اداره ثبت شهرستانی که شعبه در آن جا تاسیس می شود به همراه سایر مدارک به اداره ثبت شرکت ها ارسال نماید و پس از گذشت زمان مقرر جهت انجام سایر تشریفات به اداره ثبت شهرستان مربوطه مراجعه کند. بعد از پذیرش مدارک،مسئول اداره ،دستور ثبت در دفتر اندیکاتور ثبت شرکت ها را صادر نموده  و مشخصات در دفتر تاسیس شعبه شرکت ثبت می شود و پیش نویس آگهی تاسیس شعبه، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می گردد تا در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار درج شود.

   


پیش نیازهای ثبت شرکت چیست ؟

چهارشنبه 18 دی 1398 نویسنده: سامان حسنی |


 
مجموعه ای از افراد که برای انجام فعالیتی خاص با یکدیگر همکاری می نمایند، می توانند یک شرکت را تشکیل دهند. بنابراین  اولین لازمه ثبت شرکت وجود شریک و یا شرکایی برای تشکیل این شخصیت حقوقی می باشد. می توان حداقل تعداد اعضای هر یک از انواع شرکت را به شرح ذیل جمع بندی کرد:
حداقل 2 شریک در ( شرکت تضامنی، شرکت نسبی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت مختلط غیر سهامی )
حداقل 3 شریک در ( شرکت سهامی خاص ، شرکت مختلط سهامی )
حداقل 5 شریک ( در شرکت سهامی عام )
حداقل 7 شریک ( در شرکت تعاونی تولید و مصرف )
اما این شخصیت حقوقی به اعتبار نیاز دارد. اعتبار شرکت عموماَ با سرمایه شرکت سنجیده می شود و قالباَ تفاوتی بین شرکت ها در این خصوص نیست . هر چه سرمایه شرکت بیشتر باشد اعتبار شرکت نیز بیشتر است .
در گام بعد،  شناخت کلی از نظام حقوقی حاکم بر شرکت ها ، از نخستین اقدامات برای تاسیس و ثبت یک شرکت تلقی می شود.زمانی که قصد تاسیس یک شرکت را دارید، می بایست علاوه بر انتخاب شرکای شرکت و تعیین سرمایه آن ، با توجه به اهداف اعضا در آینده ، نوع فعالیت افراد و میزان مسئولیت هر یک از شرکا ، قالب شرکت را نیز مشخص کنید.
قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
1- شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2- شرکت تضامنی
3- شرکت با مسئولیت محدود
4- شرکت مختلط غیر سهامی
5- شرکت مختلط سهامی
6- شرکت نسبی
7- شرکت تعاونی تولید و مصرف
از آن جا که مطالعه ی خصوصیات و ویژگی های انواع شرکت ها در انتخاب نوع شرکت موثر است،لازم است به طور مختصر،به تعریف آن ها بپردازیم.سپس ویژگی های هر یک از شرکت ها را به طور کامل شرح دهیم. پر واضح است شما عزیزان، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی بیشتر در این رابطه می توانید با کارشناسان ما در "  ثبت شرکت فکر برتر "  تماس حاصل فرمایید.

شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی خاص شرکتی است که تمام سرمایه آن توسط موسسین تامین می گردد.در شرکت سهامی خاص مجمع عمومی موسس وجود ندارد و تعداد شرکای آن کمتر از شرکت سهامی عام است.در این گونه شرکت ها صدور اعلامیه پذیره نویسی وجود ندارد و در بدو امر 35% از سرمایه باید در حساب مخصوصی سپرده شود.
سایر مشخصات شرکت های سهامی خاص عبارت است از:
1- حداقل سرمایه شرکت های سهامی خاص یک میلیون ریال است.
2- تعداد مدیران حداقل 3 نفر است.
3- تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد.
4- در شرکت سهامی خاص مبلغ اسمی سهام محدود نیست.
5- سهام شرکت سهامی خاص قابل عرضه در بورس نیست.
6- در شرکت سهامی خاص اوراق قابل انتشار نیست.
7- انتقال سهام در شرکت سهامی خاص موکول به موافقت سایر شرکاست.
8- در شرکت سهامی خاص،مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک است.

شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود،از رایج ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد.به موجب ماده 94 قانون تجارت،شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام و یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد.ضمناَ برای میزان سرمایه شرکت با مسئولیت محدود هیچ مبلغی تعیین نشده است.
برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود طی مراحل ذیل ضروری است:
1- تنظیم شرکت نامه و امضای آن
2- تادیه و پرداخت کل سرمایه شرکت
3- ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت ها
شرکت با مسوولیت محدود دارای محاسن و معایبی می باشد. از جمله محاسن شرکت با مسئولیت محدود می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
1- شرکت با مسوولیت محدود می تواند تنها با حضور 2 شریک هم تشکیل گردد.
2- حداقل سرمایه برای این نوع شرکت پیش بینی نشده است برخلاف شرکت های سهامی عام و خاص.
3- تعداد مدیران در این شرکت به صورت اجباری تعیین شده و شرکت می تواند به وسیله یک یا چند مدیر موظف یا غیرموظف اداره شود برخلاف شرکت های سهامی که در سهامی عام باید حداقل 5 مدیر و در سهامی خاص حداقل 3 مدیر انتخاب شوند،محدودیتی برای مدت شرکت در شرکت با مسوولیت محدود وجود ندارد.
از معایب شرکت با مسوولیت محدود می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
1- چون مسوولیت شرکا در حد سهم الشرکه آن ها می باشد اشخاص برای فرار از مسوولیت و عدم اجرای تعهدات خود این نوع شرکت را تشکیل می دهند.
2- پذیره نویسی و پرداخت تمام سهم الشرکه صوری می باشد و همچنین ورقه ای برای سهم الشرکه به صورت اوراق تجارتی قابل نقل و انتقال صادر نمی گردد.
3- همچنین نقل و انتقال سهام آزادانه صورت نمی گیرد بلکه موکول گشته است به رضایت عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه را داشته باشد و اکثریت محدودی را نیز دارا باشد.همچنین این نقل و انتقال باید به موجب سند رسمی باشد(ماده 103 قانون تجارت)
از خصوصیات دیگر شرکت علاوه بر آزادانه نبودن انتقال سهم الشرکه و محدودیت مسوولیت شریکان می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
- چون شرکت سرمایه می باشد نه شخص ؛ پس با فوت یا ورشکستگی و یا محجوریت شرکا،شرکت منحل نمی گردد.
- همچنین در اسم شرکت باید حتماَ عبارت با مسوولیت محدود قید گردد تا کسانی که با شرکت معامله می کنند متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسوولیتش محدود به سرمایه اش است(ماده 95 قانون تجارت)
- مطابق ماده 112 قانون تجارت هیچ شریکی را نمی توان مجبور به ازدیاد سهم الشرکه خود نمود و این کاملاَ منطقی و در تایید اصل پذیرش اراده سرمایه گذار در افزایش سرمایه می باشد.
سایر خصوصیات عمومی شرکت های تجاری به شرح ذیل است:

شرکت سهامی عام:
حداقل شرکا در شرکت سهامی عام 5 نفر است.حداقل سرمایه پانصد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.

شرکت تضامنی:
در شرکت تضامنی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا نامحدود است و هر شریک مسئولیت کامل دارد.

شرکت نسبی
حداقل شرکا در شرکت نسبی 2 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و  مسئولیت شرکا به نسبت سهم الشرکه هر شریک می باشد.

شرکت مختلط سهامی
در شرکت مختلط سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای سهامی به میزان مبلغ اسمی هر شریک می باشد.

شرکت مختلط غیر سهامی
در شرکت مختلط غیر سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای غیر سهامی به میزان سهم الشرکه می باشد.

شرکت تعاونی
حداقل شرکا در شرکت تعاونی 7 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 تا 7 نفر و  مسئولیت شرکا در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار و در صورت غیر سهامی بودن با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه می باشد.
پس از تعیین شرکا و انتخاب قالب شرکت ، نسبت به تهیه و تنظیم اوراق ثبتی اقدام نمایید. با توجه به قالب شرکتی که انتخاب می شود، اوراق ثبتی متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال اوراق ثبتی شرکت های سهامی خاص شامل اساسنامه ، اظهارنامه و صورتجلسه مجمع عمومی موسسین است و اوراق شرکت های با مسئولیت محدود شامل اساسنامه، شرکتنامه ، تقاضانامه و صورتجلسه مجمع عمومی موسسین است . سایر انواع شرکت ها نیز تقریباَ اوراقی مشابه با این دو نوع شرکت دارند.
ذکر این نکته حائز اهمیت است که تنظیم اظهارنامه و اساسنامه و یا شرکتنامه ، به شدت تخصصی و حرفه ای است که می تواند آینده شما و شرکت شما را به خطر بزرگی اندازد. در این رابطه، مشاورین و وکلای مجرب ما در ثبت شرکت فکر برتر، پشتوانه و تجارب بسی ارزشمندی دارند که می تواند برای حال و آینده شما راه مناسبی را تدوین نمایند. عدم درج حتی یک پارامتر در اساسنامه و یا شرکتنامه و یا سایر اسناد شرکت و یا اشتباه در ارائه اطلاعات می تواند بسیار مشکل آفرین باشد.
لازم به ذکر است چنانچه موضوع فعالیت شما نیاز به اخذ مجوز داشته باشد می بایست نسبت به اخذ مجوز لازم از مراجع ذیصلاح اقدام به عمل آورید. البته همه فعالیت ها نیاز به مجوز ندارند.
از جمله سایر اقدامات اساسی جهت ثبت شرکت، انتخاب نامی مناسب است . برای این منظور ، نام هایی را انتخاب کنید که:
الف) خارجی نباشد،
ب) قبلاَ به ثبت نرسیده باشد
ج)دارای معنا و مفهوم باشد
د) با فرهنگ انقلاب اسلامی مطابقت داشته باشد
لازم به توضیح است، برای برخی از اشخاص حقوقی، ثبت نام پیشنهادی آن ها منوط به دریافت مجوز از مراجع ذیصلاح می باشد که متقاضیان قبل از ارائه تقاضای ثبت تاسیس باید نسبت به اخذ مجوز اقدام و آن را به مدارک خود ضمیمه کند.اسم شرکت نباید قبلاَ توسط شخص دیگری به ثبت رسیده باشد. برای این منظور می توانید به سایت  مراجعه و نام پیشنهادی را جستجو کنید.توجه داشته باشید که دو کلمه از نام پیشنهادی با اسامی دارای سابقه باید متفاوت باشد.در صورتی که نام های انتخابی از میان اسامی،عناوین و اصطلاحات باشد،نمی توان برای نام شرکت به کار برد.
سوال :  چه افرادی می توانند شرکت ثبت کنند ؟
ثبت شرکت هیچگونه محدودیت و شرایط خاصی ندارد. کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی دارای شرایط ثبت شرکت می باشند و می توانند اقدام به ثبت شرکت نمایند.

   


مدارک و مراحل ثبت شرکت در روسیه

چهارشنبه 18 دی 1398 نویسنده: سامان حسنی |


 
قابل توجه متقاضیان ثبت شرکت در روسیه ، در این مقاله قصد داریم اطلاعات مفیدی درباره کشور روسیه و مدارک و مراحل ثبت شرکت در آن ارائه نماییم. با ما در ثبت شرکت فکر برتر همراه باشید.
کشور روسیه با 17.098.242 کیلومتر مربع وسعت ، بزرگ ترین کشور قاره اروپا و جهان است و نام رسمی آن فدراسیون روسیه می باشد و در بخش شمالی اوراسیا قرار گرفته و دو برابر مساحت کانادا یا چین یا ایالات متحده آمریکل وسعت دارد. همچنین این کشور با 144.000.000 نفر جمعیت در رتبه چهارمین کشور پرجمعیت جهان در سال 2015 شناخته شد. این کشور در آسیای شمالی و اروپای خاوری واقع شده و با اقیانوس آرام شمالی و اقیانوس منجمد شمالی، دریای مازندران ، دریای سیاه و دریای بالتیک مرز آبی دارد.
روسیه عضو ثابت شورای امنیت سازمان ملل متحد 1+5 ، اتحادیه اروپا ،   است. این کشور بخش زیادی از قدرتش در صحنه های جهانی را مدیون منابع و انرژی خود است.
کشور روسیه بزرگ ترین تولیدکننده گاز در جهان است و نیمی از گاز مصرفی قاره اروپا را روسیه تامین می کند. کشور روسیه همچنین یکی از مهم ترین تولیدکنندگان نفت جهان است.
حداقل سرمایه اولیه ثبت شرکت در روسیه 10 هزار روبل ( حدود 300 دلار ) است .بلافاصله پس از افتتاح حساب بانکی، باید 50% سرمایه اولیه را در بانک سپرده کنید و 50% مابقی را ظرف مدت یک سال به حساب بانکی تان واریز کنید.
مهم ترین انواع شرکت های تجاری در روسیه به قرار ذیل است  :

شرکت بامسئولیت محدود :
- حداقل اعضا : 1 نفر
- حداکثر اعضا : 50 نفر
- حداقل سرمایه اولیه : 10 هزار روبل
زمان لازم برای ثبت  2 هفته می باشد.

شرکت سهامی خاص :
- حداقل اعضا : 1 نفر
- حداکثر اعضا : نامحدود
- حداقل سرمایه اولیه : 10 هزار روبل
زمان لازم برای ثبت  حدود 2 ماه می باشد.

شرکت سهامی عام :
- حداقل اعضا :1 نفر
- حداکثر اعضا : نامحدود
- حداقل سرمایه اولیه : 100 هزار روبل
زمان لازم برای ثبت حدود 6 ماه می باشد .

نمایندگی / شعبه
- حداقل اعضا : 1 نفر
- حداکثر اعضا : 5 نفر خارجی
- حداقل سرمایه اولیه : سرمایه اولیه ندارد.
زمان لازم برای ثبت از 2 هفته تا 2 ماه می باشد.
مدارک و اطلاعات مورد نیاز برای ثبت شرکت در روسیه عبارت است از :
1) اسکن پاسپورت برابر اصل شده سهامدار
2) اصل شناسنامه به انضمام ترجمه آن به همراه تایید سفارت
3) اصل گواهی سلامت و آزمایش ایدز و هپاتیت به انضمام ترجمه آن به همراه تایید سفارت
4) ترجمه رسمی از 2 قبض دولتی به نام سهامدار
5) نشانی محل اقامت دائم
6) زمینه فعالیت شرکت
7) اسم شرکت ( نام شرکت،  می تواند به هر زبانی باشد و لزومی به استفاده از نام روسی نیست ).
8) تعیین نوع سیستم مالیاتی
9) حق امضا
10) طرح اقتصادی
11) تعیین نوع سیستم مالیاتی
12) مفاصا حساب مالیاتی در ایران ( به همراه ترجمه آن و تایید سفارت )
13) سوابق بیمه کاری و مدیریتی ( به همراه ترجمه آن و تایید سفارت )
نکته : برای ثبت شرکت در روسیه، اخذ جواز کار الزامی است در غیر این صورت جریمه می شوید و در شرکت خودتان حق امضا ندارید.
مراحل ثبت شرکت در روسیه :
1) ارائه پاسپورت و طرح اقتصادی
2) صدور گواهی ثبت شرکت
3) صدور گواهی دارایی
4) تعیین نوع نظام مالیاتی ( سیستم آسان 6% از درآمد – سیستم آسان 15% از سود - سیستم قدیمی  20% از سود )
5) اساسنامه شرکت
6) صدور بیمه تامین اجتماعی
7) ارائه محل شرکت و معرفی اعضاء
8) ثبت در روزنامه رسمی

   



طبق ماده ۱۳ قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب۷۲/۰۶/۰۷ اشخاص حقیقی و حقوقی که درمناطق آزاد مذکور به انواع فعالیتهای اقتصادی اشتغال دارند،نسبت به هرنوع فعالیت اقتصادی در منطقه از تاریخ بهره برداری مندرج در مجوز بمدت ۱۵سال از پرداخت مالیات بر درآمد و دارائی موضوع مالیاتهای مستقیم معاف میباشند.

حال مشاهده میشود که برخی اشخاص حقوقی اقامتگاه قانونی خود را در مناطق آزاد تعیین و یا شعبه ای از شرکت را در منطقه مستقر،اما در عمل تمام یا بخشی از فعالیتهای اقتصادی را در تهران یا سایر نقاط کشور و خارج از مناطق انجام میدهند و همچنین عده ای از اشخاص حقیقی،محلی را بعنوان شعبه،نمایندگی،دفتر و نظایر آنها در منطقه دایر  و آنها نیز به طور کلی یا جزئی در خارج از منطقه به فعالیت اقتصادی می پردازند و در این راستا اشخاص مذکور  اعم از حقیقی و حقوقی سعی دارند بلحاظ برخورداری از معافیت،تمامی درآمد حاصله را ناشی از اقامتگاه،شعبه،نمایندگی و یا دفتر و غیره واقع در منطقه آزاد تلقی نمایند.

در این میان ممکن است اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در نمایندگی فروشندگان خارجی هم پایگاه فعالیت خود را در مناطق آزاد به ثبت برسانند اما علاوه بر بازاریابی و تبلیغ از طریق جراید،صدا و سیما و وسایل دیگر فروش محصول را نیز در تهران و یا خارج از مناطق انجام دهد و حاصل این فعالیتها را به حساب پایگاه ثابت ثبت و ارائه نمایند.

در چنین مواردی باید توجه داشته باشند که وفق ماده ۱۳ مذکور، تنها درامد حاصل از فعالیت اقتصادی در منطقه و دارائیهای مرتبط با درامد مزبور واقع در ان منطقه مشمول معافیت میباشد یا بعبارتی معافیت مقرر، به درآمدهائی تعلق میگیرد که منحصراً بسبب فعالیت اقتصادی در همان منطقه تحصیل شده باشد وگرنه صرف دایر نمودن یک محل به عناوین فوق الذکر و یا تعیین اقامتگاه یا پایگاه به نشانی مناطق آزاد موجب شمول معافیت نخواهد بود و اگر فعالیتهای اقتصادی بصورت مختلط بین منطقه و خارج از منطقه صورت میگیرد، بایستی معافیت را به نسبت حجم فعالیت در داخل منطقه منظور نمود

بنابراین به استناد ماده ۱۳ قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب۷۲/۶/۷ اشخاصی که مجوز هر نوع فعالیت اقتصادی در منطقه آزاد را داشته باشند از تاریخ بهره برداری مندرج در مجوز به مدت ۱۵سال درآمد و دارائی های مربوط به فعالیت آنها در منطقه آزاد از تمام مالیاتهای مقرر در قانون مالیاتهای مستقیم از جمله مالیات بر ارث معاف میباشد.

و همچنین هر نوع فعالیت اشخاص حقیقی  و حقوقی که صرفاً در حدود مجوزهای کسب و کار صادره مربوط اعم از شغلی و استخدامی ویا بر اساس پروانه های تاسیس ویا بهره برداری واحدهای تولیدی و صنعتی در مناطق مذکور انجام میپذیرد از پرداخت مالیات بر در آمد در مدت فعالیت معاف میباشند و نیز اموال و دارائیهای اشخاص مذبور که منحصراً در ارتباط با فعالیت اقتصادی موصوف آنها بوده و ضمناًدر مناطق یاد شده مستقر باشند از معافیت مقرر برخوردار خواهند بود

جرائم مربوط به مالیات ارزش افزوده
 
طبق قانون مالیات ارزش افزوده جرائم به شرح زیر می باشد:

ﻣﺎﺩﻩ ۲۲ـ ﻣﺆﺩﻳﺎﻥ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺠـﺎﻡ ﻧـﺪﺍﺩﻥ ﺗﻜـﺎﻟﻴﻒ ﻣﻘـﺮﺭ ﺩﺭ ﺍﻳـﻦ ﻗـﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻳـﺎ ﺩﺭ ﺻـﻮﺭﺕ ﺗﺨﻠـﻒ ﺍﺯ

ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ، ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﻭ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺗﺄﺧﻴﺮ، ﻣﺸﻤﻮﻝ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ:

۱-ﻋﺪﻡ ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻬﻠﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺻﺪ (۷۵%) ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺗﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﻳـﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺣﺴﺐ ﻣﻮﺭﺩ؛

۲-ﻋﺪﻡ ﺻﺪﻭﺭ ﺻﻮﺭﺗﺤﺴﺎﺏ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﺘﻌﻠﻖ؛

۳-ﻋﺪﻡ ﺩﺭﺝ ﺻﺤﻴﺢ ﻗﻴﻤﺖ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﺤﺴﺎﺏ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻟﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﺘﻌﻠﻖ؛

۴-ﻋﺪﻡ ﺩﺭﺝ ﻭ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺻﻮﺭﺗﺤﺴﺎﺏ ﻃﺒﻖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪﻩ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺻﺪ (۲۵%) ﻣﺎﻟﻴـﺎﺕﻣﺘﻌﻠﻖ؛

٥-ﻋﺪﻡ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻇﻬﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﻳﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺣﺴﺐ ﻣﻮﺭﺩ، ﻣﻌﺎﺩﻝ ﭘﻨﺠـﺎﻩ ﺩﺭﺻـﺪ (۵۰%) ﻣﺎﻟﻴـﺎﺕﻣﺘﻌﻠﻖ؛

٦-ﻋﺪﻡ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻓﺎﺗﺮ ﻳﺎ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻭ ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺣﺴﺐ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺻﺪ (۲۵%) ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﺘﻌﻠﻖ.

ﻣﺎﺩﻩ ۲۳ ـ ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻬﺎﻱ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻋﺪ ﻣﻘﺮﺭ، ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻌﻠﻖ ﺟﺮﻳﻤﻪﺍﻱ ﺑﻪ ﻣﻴـﺰﺍﻥ ﺩﻭ

ﺩﺭﺻﺪ (۲%)ﺩﺭ ﻣﺎﻩ، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﺪﺕ ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ

مالیات بر ارزش افزوده چیست؟ به نفع كیست؟ و به ضرر چه كسانی ست؟
 
ارزش افزوده به چه معنی است؟
هر كالایی كه در بازار فروخته می‏شود، در فرایند تولید خود، توسط چندین تولیدكننده به تدریج ساخته شده است. به عنوان مثال یك نان ابتدا گندم بوده سپس تبدیل به آرد شده سپس خمیر شده و نهایتاً در تنور پخته و نان شده است. قیمت گندم موجود در هر عدد نان تا قیمت نان فروش رفته در نانوایی در این مراحل به تدریج افزایش یافته است كه این افزایش حاصل زحمت تولیدكنندگان مختلف در مراحل مختلف تولید گندم تا فروش نان بوده است. به این ارزش اضافی ایجاد شده از دانه گندم تا نان، «ارزش افزوده» گفته می‏شود.

مبلغ مالیات بر ارزش افزوده چقدر است؟
قانون تجمیع عوارض مقرر می‏كرد هر تولیدكننده ایرانی، چه كسی كه ماده اولیه را تولید می-كند چه كسی كه كالا یا خدمات نهایی را، ۱٫۵ درصد بابت شهرداری‏ها و ۱٫۵ درصد بابت عوارض سایر نهادهای دولتی به سازمان امور مالیاتی بپردازد. قانون مالیات به ارزش افزوده، پرداخت ۱٫۵ درصد شهرداری‏ها را به حالت قبلی گذاشته و دریافت ۱٫۵ درصد سهم دولت را به عهده فروشنده نهایی قرار داده است.

مالیات بر ارزش افزوده شامل چه كالاهایی می‏شود؟
قانون مالیات بر ارزش افزوده شامل همه كالاها و خدمات كه در بازار ایران به فروش می‏رسند به استثنای ۱۷ قلم كالای ذكر شده در ماده ۱۲ این قانون می‏شود. درباره دو كالای خاص سیگار و سوخت هواپیما هم این قانون استثنا دارد كه از سیگار ۱۲ درصد و از سوخت هواپیما ۲۰ درصد مالیات بر ارزش افزوده اخذ خواهد شد.
درباره شمول قانون مالیات بر ارزش افزوده لازم به یادآوری است كه قانون، اختیار تری این مالیات به اصناف و فروشندگان را به عهده سازمان امور مالیاتی واگذار كرده است. براساس توافق اولیه مجلس و دولت مقرر شده است در گام اول، صرفاً واردكنندگان و توزیع‏كنندگانی كه حجم گردش مالی آنها سالانه از یك میلیارد تومان تجاوز می‏كند، مشمول این مالیات باشند به این ترتیب بسیاری از اصناف خرده‏پا و ارایه‏كنندگان خدمات از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده معاف هستند.

آیا مالیات بر ارزش افزوده باعث گران‏ شدن كالاها می‏شود؟
پاسخ سؤال فوق كاملاً‌ منفی است چرا كه براساس این قانون، ۱٫۵ درصدی كه تولیدكنندگان در مراحل مختلف برای تولید یك كالا به دولت می‏پرداختند، حذف و در نهایت توسط فروشنده اخذ می‏شود.

در واقع مالیات پرداختی برای عرضه یك كالا نه تنها زیاد نشده، بلكه به دلیل حذف مراحل مختلف اخذ تجمیع عوارض از تولید یك كالا، چه بسا برای هر كالای ایرانی، مالیات كمتری نیز پرداخته می‏شود. البته در وضعیت غیرشفاف موجود در بازار ایران سوء استفاده‏چی‏ها و كسانی كه از آب گل‏آلود ماهی می‏گیرند می‏توانند با جوسازی و شایعه پراكنی، مالیات بر ارزش افزوده را بهانه‏ای برای ایجاد كمبود مصنوعی و افزایش قیمت‏ محصولاتشان قرار دهند. بی‏تفاوتی و ضعف دولت در اطلاع‏رسانی و توجیه تجار درستكار و محترم نیز مزید بر علت شده است.

مالیات بر ارزش افزوده به نفع كیست؟
اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده در درجه اول به نفع تولیدكننده داخلی است. دكتر الیاس نادران استاد اقتصاد در دانشگاه تهران و نماینده مجلس شورای اسلامی با اعلام این نكته به خبرنگار «گزارش بازار» چنین توضیح می‏دهد:

در زمان اجرای قانون تجمیع عوارض، تولیدكنندگان ایرانی ناچار بودند بطور سلسله‏وار برای یك كالا مكرراً مالیات بپردازند یعنی مثلاً برای یك خودرو هم تولید كنند مواد اولیه هم قطعه‏ساز و هم كارخانه تولیدكننده به طور جداگانه و هر كدام سه درصد مالیات تجمیع عوارض می‏پرداختند اما در عین حال بنگاه‏های فروش خودرو، دلالان خودرو و شركت‏های واردكننده خودرو، از پرداخت این مالیات معاف بودند. با اجرای مالیات بر ارزش افزوده، سلسله مراتب تولید از پرداخت مالیات بر تجمیع عوارض معاف می‏شوند و در عوض این توزیع‏كننده نهایی است كه باید مالیات را محاسبه و از خریدار نهایی دریافت كند.

مالیات بر ارزش افزوده به ضرر كیست؟
با اجرای مالیات بر ارزش افزوده، منافع دو گروه از فعالان بازار به طور جدی به خطر خواهد افتاد. در درجه اول كسانی كه پشت پرده به دلالی و واسطه‏گری مشغولند. كسانی كه بدون اینكه در زحمت تولید شریك باشند و بدون اینكه در مقابل مصرف‏كنندگان تعهدی به عهده بگیرند، با قرارگرفتن در مسیر تولید تا مصرف، با خرید و فروش‏های مكرر باعث عدم شفافیت و التهاب در بازار می‏شوند. ضرر این عده بیشتر از این بابت است كه براساس قانون مالیات بر ارزش افزوده، مسیر تهیه و توزیع كالاها شفاف می‏شود. با اجرای این قانون، كسانی كه بی‏جهت در مسیر تولید تا مصرف قرارگرفته‏اند شناسایی شده و به تدریج حذف می‏شوند.

گروه دیگر ضرركننده‏ها از قانون مالیات بر ارزش افزوده، قاچاقچیان هستند. كسانی كه خارج از مسیر قانونی و رسمی واردات، كالاهای خارجی را از بازارهای امارات، عمان، كردستان، آسیای میانه و حتی افغانستان و پاكستان دور از چشم قانون به داخل ایران منتقل كرده و بازار ایران را مملو از كالاهای بی‏كیفیت خارجی كرده‏اند. ویژگی اصلی این عده، عدم تعهد آنها در برابر مصرف‏كنندگان است چرا كه نه گارانتی معتبری ارایه می‏كنند و نه حتی در قبال صحت و سلامت كالایی كه ارایه می‏كنند، مسؤولیتی می‏پذیرند. با اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده، منافع این دسته از خرابكاران بازار، به شدت به خطر می‏افتد.

به طور خلاصه، قانون مالیات بر ارزش افزوده به ضرر كسانی است كه از شفافیت بازار گریزانند و منافعشان در بهره‏برداری از شایعات، رانت‏های اطلاعاتی و قاچاق است.

تأثیر مالیات بر ارزش افزوده بر صادرات
قانون مالیات بر ارزش افزوده به شدت به نفع صادرات و صادركننده است. ماده ۱۳ این قانون صادرات كالا و خدمات را از این مالیات معاف كرده و مقرر داشته مالیات كالاهایی كه قبلاً به هنگام فروش آنها مالیات بر ارزش افزوده دریافت شده، هنگام خروج از كشور، مسترد می‏شود. در واقع صادركنندگان محصولات ایرانی با خرید كالا از بازار ایران و خروج آن از كشور، ۱٫۵ درصد از ارزش كالای صادراتی را كه قبلاً به عنوان مالیات بر ارزش افزوده پرداخته بودند، از دولت بازپس می‏گیرند.

چرا بازاریان از مالیات به ارزش افزوده نگران شده ‏اند؟
در روزهای اخیر، تعدادی از بازاریان در اصناف مختلف نسبت به مالیات بر ارزش افزوده اعتراضاتی ابراز كرده‏اند حتی شنیده شده برخی مغازه‏های بازار اصفهان چند روز در اعتراض به این مالیات تعطیل بوده است. در تهران نیز برخی نمایندگی‏های برندهای مشهور خارجی در روز‏های اولیه مهرماه از عرضه محصول خود به بازار جلوگیری كرده‏اند.

حقیقت این است كه بازاریان معترض به مالیات به ارزش افزوده دچار سوء تفاهمی بزرگ شده‏اند چرا كه این مالیات به نفع كسانی است كه قصد دارند در بازاری شفاف به فعالیت بپردازند و معتقدند فقط «كار و ابتكار» باید تعیین كننده سود و منفعت باشد نه رانت و قاچاق و قانون شكنی.

سوء تفاهم موجود برای بازاریان به چند دلیل ایجاد شده است. دلیل اول ضعف شدید دولت به ویژه سازمان امور مالیاتی در اطلاع‏رسانی و توجیه بازار بوده است.

اطلاع‏رسانی سازمان امور مالیاتی در آشناكردن تجار با قانون مالیات بر ارزش افزوده به حدی ضعیف بود با وجود ماه‏ها فرصت برای اجرای این قانون، تا آخرین روزهای قبل از مهرماه و شروع رسمی اجرای این قانون، بسیاری از اصناف و شركت‏های تجاری از وجود این قانون بی‏اطلاع بوده‏اند.

دلیل دوم سوء تفاهم ایجاد شده درباره مالیات بر ارزش افزوده، فعالیت دست‏های پنهان علیه این قانون بوده است. در شرایطی كه مالیات بر ارزش افزوده واسطه‏های اضافی و قاچاقچیان را از مسیر تولید و واردات تا مصرف حذف می‏كند، بدیهی است كه عده‏ای علیه این قانون به جوسازی بپردازند و با ایجاد شعایعات بی‏اساس، ذهن مغازه‏داران و تجار شریف را علیه این قانون مكدر كنند. در این میان ضعف اطلاع‏رسانی دولت به ویژه سازمان امور مالیاتی زمینه جوسازی را برای شایعه‏سازان فراهم‏تر كرده است

   


صورتجلسه وکالتی

یکشنبه 11 شهریور 1397 نویسنده: سامان حسنی |

این روزها به دلیل مشغله زیاد افراد و کمبود فرصت، بسیاری از کارها به وکلا و یا نمایندگان سپرده می شود تا ایشان مبادرت به انجام امور به نیابت از موکلین خود بنمایند. افرادی که در هیات مدیره شرکت ها به عنوان مدیران انتخاب می شوند اغلب از قشر پرکار جامعه هستند که شاید کمتر وقت داشته باشند به صورت حضوری در جلسات شرکت بنمایند و از این رو به دنبال این باشند که صورتجلسات را به امضاء نمایندگان خود رسانده و در وقت خود صرفه جویی بنمایند.
باید دید که نظر قانون گذار در مورد وکالت پذیر بودن و یا نبودن امور در شرکت ها به چه صورت می باشد.
وفق ماده ۱۰۲ لایحه اصلاحی قانون تجارت در کلیه مجامع عمومی حضور وکیل یا قائم مقام قانونی صاحب سهم و هم چنین حضور نماینده یا نمایندگان شخصیت حقوقی به شرط ارائه مدرک وکالت یا نمایندگی به منزله حضور خود صاحب سهم است؛ اما نکته حائز اهمیت این است که نباید چنین ماده ای را در مورد جلسات هیات مدیره نیز حاکم دانست و به موجب این ماده حکم به قابلیت وکالتی بودن حضور در جلسات هیات مدیره و یا امضاء صورتجلسات نمود چرا که هم به موجب قانون و هم به تصریح بخشنامه شماره ۹۳/۲۰۰۵۰ با موضوع عدم پذیرش صورتجلسات هیات مدیره به صورت وکالتی در شرکت های تجاری، مقرر شده است که اعضای هیات مدیره نمی توانند وظایفی را که به آن ها تفویض شد به عنوان وکالت یا نمایندگی به اشخاص دیگر تفویض بنمایند. لذا از این رو، به روشنی پذیرش صورتجلسات وکالتی زیر سوال رفته است و خود اعضای هیات مدیره وظیفه دارند این صورتجلسات را امضا بنمایند.

   




موافتنامه مادرید در مورد جلوگیری از ثبت نشانه های منبع غیر واقعی و یا گمراه کننده بر کالا یکی از موافقتنامه های تحت نظر سازمان جهانی مالکیت معنوی است که جمهوری اسلامی ایران نیز در سال 1383 به آن ملحق شده است.
نشانه گمراه کننده منبع بر روی کالاها

براساس بند (1) ماده یک این توافقنامه، کلیه کالاهای حاوی نشانه غیر واقعی یا گمراه کننده که با آن نشانه، یکی از کشورهایی که این موافقتنامه در مورد آنها اعمال می شود یا محلی که در آن کشورها واقع است به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به عنوان کشور یا محل مبدأ معرفی شود هنگام ورود به هریک از کشورهای مذکور توقیف خواهند شد.

   


 تامین نیروی انسانی مناسب

بدین منظور فرآیند تامین نیروی انسانی جهت رتبه بندی پیمانکاران به عنوان یکی از خدمات موسسه پارس در نظر گرفته شده است زیرا امتیاز هیات مدیره و پرسنل در شرکت یکی از موارد لازم و ضروری در بررسی جهت اخذ رتبه می باشد و طبق جدول زیر باید تکمیل گردد.
چند مدل رتبه بندی وجود دارد ؟

معمولا در سال های اخیر شرکت ها از حیث نوع فعالیت جهت اخذ رتبه به ۵ دسته مختلف تقسیم می شوند که اعطای رتبه یا گرید هر کدارم از این دسته ها به وسیله مرجع خاصی صادر می شود و مراجعه کردن هر کدام برای اخذ رتبه می بایست به مرجع مربوطه صورت پذیرد که برای مراجعه به هر یک از این مراجع شرکتهاا باید نیازها و شرایط قانونی را داشته باشند یکی از این شرایط نیروی انسانی مناسب است که ما سعی نموده ایم برای رفع این مشکل متاقاضیان را در تامین نیروی انسانی جهت رتبه بندی پیمانکاران یاری کنیم و به صورت تخصصی این مشل را برطرف بنماییم،در ذیل مطلب به انواع مختلف رتبه بندی اشاره شده است :
۱- پیمانکار
۲- مشاور
۳- EPC (طرحو ساخت)
۴- انفورماتیک
۵- انبوه سازی

چه عواملی در رتبه بندی پیمانکارها تاثیر گذار است ؟

۱) مقدار  تامین نیروی انسانی که یک شرکت در درست دارد که میزان سابقه کار آنها نیز بسیار مهم است .
۲) میزان سابقه کار یک  شرکت ومبالغ کل قراردادهایی که انجام شده چه دولتی و چه خصوصی .
۳) قدرت مالی  یک شرکت که معمولا بر طبق اظهارنامه مالیاتی آخرین سال مالی شرکت متقاضی رتبه محاسبه و بررسی می شود .

 
تامین مهندس جهت اخذ رتبه

    بررسی مدارک تحصیلی نیروی امتیاز آور و نحوه امتیاز آوری بر اساس مدرک که حتما باید طبق آخرین اصلاحیه آیین نامه و وحدت رویه باشد.
    نیروی امتیاز آور حتما باید ۳۶ ماه سابقه مفید در چهار سال اخیر در یک رشته پیمانکاری داشته باشد.
    گواهی کار های مربوطه در یک رشته پیمانکاری و با ذکر سمت اجرایی (کارشناس اجرایی) و زمینه کاری باشد.
    سوابق کاری برای ۱۵ سال اخیر قابل استفاده می باشد و گواهی کارهای مربوطه در صورت نیاز باید دریافت گردد.
    نیروی امتیاز آور در هیچ شرکت دیگر نباید مدیر عامل باشد.
    نیروی امتیاز آور در هیچ شرکت دیگری نباید امتیاز آور باشد.
    دریافت حداقل دوسری کپی برابر اصل محضری مدارک هویتی
        شناسنامه + صفحه توضیحات حسب مورد
        کارت ملی پشت و رو
        کارت پایان خدمت پشت و رو
        دو قطعه عکس
        مدارک تحصیلی
        نمونه امضا محضری
    دریافت گواهی سوابق کاری طبق لیست بیمه و رتبه شرکت های مربوطه ،در صورت نبود رتبه دریافت نمونه قرارداد شرکت با مفاصات

   


اصول کلی اخذ جی ام پی

دوشنبه 5 شهریور 1397 نویسنده: سامان حسنی |


    جی ام پی چیست ؟

جی ام پی، مخفف Manufactory Processes Good  به معنای عملیات تولید خوب است که به عنوان بخشی از سامانه تضمین کیفیت محصول ، برای اطمینان از کارآیی فراورده بکار برده می شود.نخستین تعریف از GMP  در سال 1968 توسط سازمان WHO  ارائه شد. به موجب این تعریف GMP  عبارت است از : آن دسته از فرآیندهایی که اطمینان می دهند محصولات تولید شده همراه با استانداردهای کیفی از قبل تعریف شده است.
از جمله سایر  تعاریفی که برای GMP  ارائه شده به قرار ذیل است :
GMP_   عبارت است از کلیه فرآیند ها و عملیات های مورد نیاز برای تولید مواد غذایی و دارویی ایمن
GMP_ بیان کننده اصول کلی از جمله زیر ساخت ها و شرایط است که به ایجاد یک محصول سالم و مناسب می پردازد.

    اهداف GMP  

 به طور کلی  اهداف اصلی GMP  عبارت است از :
1). سلامت محصول ( محصول فارغ از اثرات جانبی نامطلوب است )
2) کیفیت محصول ( الزامات قانونی در آن رعایت شده باشد )
3)خلوص محصول ( عدم آلودگی های شیمیایی و میکروبی )
4) شناسنامه محصول (شناسنامه محصول محرز می کند که محصول همانی است که در برچسب محصول عنوان شده است )
5) تاثیرگذاری مناسب محصول ( مقدار مناسب ماده فعال دارویی در طول مدت زمان عمر قفسه ای محصول )

    مزایای استاندارد GMP

1) ارزیابی یک سازمان مستقل از وضعیت تولید در شرکت
2) شناسایی فرصت های بهبود در سازمان
3)اعلام موارد عدم انطباق با مقررات و قوانین و استانداردهای GMP
4) ایجاد اطمینان در مشتریان و مصرف کنندگان
5) نظارت مستمر بر شرایط تولید و رعایت مقررات و قوانین مراحل اخذ گواهینامه
6) و ...

    اصول GMP

همان طور که گفتیم ، GMP بیان کننده اصول کلی از جمله زیر ساخت ها و شرایطی است که به ایجاد یک محصول سالم و مناسب می پردازد.این اصول شامل موارد ذیل است :
1) .انتخاب محلی مناسب برای تولید محصول
2) طراحی مناسب فرآیند تولید
3) انتخاب ماشین آلات مناسب و بهداشتی برای تولید
4) طراحی و ساخت ساختمان های مناسب برای تولید محصولی بهداشتی
5) تعیین و تامین تجهیزات پشتیبانی مناسب

    لزوم اجرای اصول GMP  برای هر تولید کننده غذایی و دارویی

واردات مواد غذایی و دارویی به هر شکلی نیاز به اخذ مجوز جی ام پی دارد چه به صورت ساخته شده و چه به صورت مواد اولیه باشد. لذا ، چنانچه قصد ثبت شرکت دارویی و یا شرکت تولیدی را دارید اخذ مجوز GMP  از اقدامات الزامی پس از ثبت می باشد.
مجوز جی ام پی از سازمان غذا و دارو کسب می شود که این سازمان زیر نظر مستقیم وزارت بهداشت کشور می باشد.شرکت های بازرگانی باید برای واردات مواد غذایی و دارویی برای شرکت تولید کننده خارجی مجوز جی ام پی را کسب کنند تا بتوانند تجارت کنند.

   


اخذ انواع ایزو پس از ثبت شرکت

یکشنبه 28 مرداد 1397 نویسنده: سامان حسنی |

ایزو حروف اختصاری International Organization for Standardization به مفهوم "سازمان بین المللی استانداردسازی" است که متشکل از یک مجمع بین المللی از سازمانهای استاندارد کشورهای عضو است.اعضای ایزو یا در دولت و مؤسسات دولتی دارای سمت هستند یا نماینده ی دولت اند.به همین دلیل،ایزو نقش مهمی بین بخشهای خصوصی و عمومی بازی می کند.
مزایای اخذ ایزو و دستاوردهای آن

    تمرکز بر روی مشتری با تضمین کیفیت
    درگیر کردن افراد
    بهره گیری از رویکرد فرآیند گرا
    تشویق بهبود مستمر
    تحقق یافتن اهداف سازمان
    رضایت کارکنان و مشتریان
    صرفه جویی در هزینه و زمان
    ارتقاء کارآیی سازمان
    استفاده بهینه از موقعیت ها

انواع ایزو

    ISO 9001 ( مدیریت در کیفیت )

این استاندارد، استانداردی بین المللی برای سیستم مدیریت کیفیت می باشد که در سال 1987 توسط کمیته فنی 175 سازمان بین المللی استاندارد با هدف ایجاد الگویی بین المللی جهت اجرای سیستم های مدیریت و تضمین کیفیت بوجود آمد.

    ISO 22000 ( ایمنی در صنایع غذایی)

بکارگیری این استاندارد به سازمان هایی که در رده های مختلف زنجیره غذایی قرار دارند کمک می کند که بتوانند مخاطرات موجود در سیستم خود را شناسایی و ایمنی محصولات غذایی را کنترل نمایند.کلیه سازمان ها در محدوده غذایی شامل تولید کنندگان مواد اولیه در کارخانه های تولید مواد غذایی و خوراک دام و ... می توانند از این استاندارد استفاده کنند.

    ISO 10002

استانداردی برای طراحی یک سیستم اثربخش و کارآمد برای جریان رسیدگی به شکایات مشتری در سازمان ها می باشد.

    ISO 27001

استانداردی برای کنترل امنیت داده و اطلاعات شرکت می باشد.

    ISO 13485

استانداردی جهت سیستم مدیریت کیفیت در طراحی ، توسعه ، تولید ، مونتاژ و خدمات پس از فروش انواع تجهیزات پزشکی می باشد .

    1SO 1400 ( زیست محیطی)

استانداردی بین المللی است که تضمین کیفیت محصول و ارائه خدمات را به لحاظ هماهنگی با الزامات زیست محیطی و حفظ آن بیان می نماید.این گواهینامه به واحدی اعطا می شود که در دراز مدت برنامه های عملی برای کمک به پاکیزه ماندن محیط زیست داشته باشد و آن ها را به درستی اجرا کند.

    OHSAS 18001 ( ایمنی و بهداشت شغلی)

سیستم مدیریت کیفیتی است که سازمان را قادر به کنترل ریسک های بهداشت و ایمنی خود می کند و کارایی سیستم را در این راستا بهبود می بخشد.
مراحل اخذ ایزو
_ تصمیم مدیریت به پیاده سازی صحیح سیستم
_ انتخاب مشاور برای پیاده سازی سیستم
_ارایه جلسات توجیهی برای کارکنان و مدیران
_ تشکیل کمیته راهبردی و کمیته اجرایی
_ طرح ریزی سیستم به وسیله کمیته های راهبردی سازمان
_ تدوین نظامنامه ها و فرم ها و سایر مستندات مورد نیاز
_ رفع مشکلات و عدم انطباق ها
_ صدور گواهینامه به عنوان آخرین مرحله استقرار نظام مدیریت
کلیه گواهینامه های صادر شده توسط سازمان جهانی استاندارد سازی سه سال اعتبار دارد و در طول این  مدت 1 یا 2 جلسه در سال با توجه به سیاست های شرکت گواهی دهنده ، برای انجام ممیزی های مراقبتی برگزار می گردد. 

   


قواعد تاسیس و ثبت شرکت های سهامی

یکشنبه 28 مرداد 1397 نویسنده: سامان حسنی |

شرکت های سهامی به دلیل کثرت سرمایه ، تعدد شرکاء و تنوع و گستره فعالیت ،  مهم ترین ، بزرگ ترین و فعال ترین نوع شرکت در میان شرکت های موجود به حساب می آیند. در این جا به شرح و بسط الزامات قانونی تاسیس و ثبت شرکت سهامی می پردازیم . شایان ذکر است شما عزیزان در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی در این رابطه ، می توانید با کارشناسان مجرب ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل نمایید.
ماده 1- شرکت سهامی ، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.

    توضیح

در شرکت سهامی ، سهام باید به قطعات متساوی القیمه تقسیم شود تا حقوق مساوی به سهامداران اعطا گردد. حقوق وابسته به یک سهم عبارت است از : حق شرکت در مجامع عمومی – حق رای – حق سود بردن – حق کسب اطلاع از حساب ها و دفاتر شرکت و گزارش مدیران و بازرسان – حق انتقال سهم – حق برداشت مبلغ سهم به هنگام انحلال و تصفیه مسئولیت مدنی صاحب سهم تا میزان آورده خود می باشد ، اگر شرکت ورشکسته شود سهامدار در مقابل بدهی شرکت بیش از سهم خود مسئولیت ندارد.
اما مدیران به موجب ماده 143 ( ل. ا. ق. ت ) از این قاعده مستثنی می باشند.
ماده 2- شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.

    توضیح

ماده مذکور با قید جمله " ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد " به نظر می رسد که برای شرکت های سهامی عام و خاص معاملات اموال غیر منقول را مجاز دانسته است که استثنایی بر ماده 4 ( ق. ت ) وارد کرده که معاملات اموال غیر منقول را تحت حاکمیت قانون مدنی قرار داده است . قانون تجارت اخیر فرانسه عملیات غیر بازرگانی را برای شرکت های تضامنی و مختلط غیر سهامی و شرکت سهیم در شرکت دیگر را بازرگانی شناخته است .
ماده 3- در شرکت سهامی تعداد شرکاء نباید از 3 نفر کمتر باشد.

    توضیح

ماده مذکور با در نظر گرفتن ماده 107 ( ل. ا. ق. ت ) تعداد اعضای هیات مدیره شرکت های سهامی عام را حداقل 5 نفر تعیین نموده است ، به نظر می رسد در ماده 3 تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از 3 نفر کم تر باشد. به کار بردن واژه " شرکا " در شرکت سهامی ، مسامحه نویسنده قانون بوده ، زیرا در شرکت های سهامی ، واژگان " سهم " و " سهامدار " چه در حقوق ایران و کشورهای دیگر به کار رفته است و برای سایر شرکت ها مانند با مسئولیت محدود ، تضامنی ، نسبی ، مختلط واژگان " شریک " و " سهم الشرکه " مورد استفاده قرار می گیرد. برای هیات رییسه در شرکت های سهامی عام و خاص به استناد ماده 101 ( ل. ا. ق. ت ) باید حداقل 4 نفر ( یک رییس – دو ناظر و یک منشی ) باشد . ضمناَ منشی ممکن است صاحب سهم نباشد.
ماده 4- شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود :
نوع اول : شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند. این گونه شرکت ها شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم : شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است. اینگونه شرکت ها شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
تبصره – در شرکت های سهامی عام عبارت " شرکت سهامی عام " و در شرکت سهامی خاص عبارت " شرکت سهامی خاص " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت بطور روشن و خوانا قید شود.

    توضیح

در شرکت سهامی عام موسسین مکلفند برای تامین قسمتی از سرمایه شرکت از طریق پذیره نویسی به مردم مراجعه کنند. این امر در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم برای جذب سرمایه های کوچک مردم در واحدهای تولیدی ، صنعتی و خدماتی و مشارکت اقشار فقیر جامعه در ثروت های حاصل از اقتصاد کشور بود.
اما در شرکت های سهامی خاص، سرمایه شرکت باید توسط موسسین تامین گردد و حق دعوت مردم به پذیره نویسی را ندارد.
ماده 5- در موقع تاسیس ، سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد. در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور در این ماده کم تر شود ، باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذی نفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند.
هر گاه قبل از صدور رای قطعی موجب درخواست انحلال منتفی گردد دادگاه رسیدگی را موقوف خواهد نمود.

    توضیح

سرمایه ی اولیه در شرکت های  سهامی عام در موقع تاًسیس از پنج میلیون ریال نباید کمتر باشد.در صورتیکه سرمایه ی شرکت بعد از تاًسیس به هر علت از حداقل مذکور کمتر شود،  باید ظرف یکسال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگر از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذینفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند.برای تاًسیس شرکت های سهامی عام موًسسین باید اقلاً بیست درصد سرمایه ی شرکت را خود تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام «شرکت در شرف تاًسیس» نزد یکی از بانک ها تودیع نماید.به این ترتیب شرکتی که مثلاً با پنج میلیون ریال تاًسیس می شود باید سیصد وپنجاه هزار ریال نقداً سپرده و سپس آگهی برای دعوت سایرین انتشار دهد.ممکن است قسمتی از تعهد موًسسین سرمایه ی غیر نقدی باشد در این صورت باید عین آن با مدارک مالکیت در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع گردد.
سرمایه ی شرکت سهامی خاص نباید کمتر از یک میلیون باشد.در صورتی که به عللی سرمایه ی شرکت تقلیل پیدا کند باید شرکا در ظرف یکسال آن را جبران کنند .در غیر این صورت شرکت را به نوع دیگر از شرکت ها از قبیل با مسئولیت محدود یا تضامنی تبدیل نمایند.
ماده 6- برای تاسیس شرکت های سهامی عام موسسین باید اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام " شرکت در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها سپرده سپس اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت کنند.
تبصره – هر گاه قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیر نقد باشد باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع و گواهی بانک را به ضمیمه اظهارنامه و ضمائم آن به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم نمایند.

    توضیح

تذکر این نکته ضروری است که در شرکت سهامی عام آورده غیر نقدی مختص موسسین ، آن هم برای قسمتی از آورده خود می باشد. اما برعکس در شرکت سهامی خاص بنا به بند 2 ماده 20 ( ل. ا. ق. ت ) کل سرمایه شرکت می تواند به صورت غیر نقد باشد.
ماده 7 – اظهارنامه مذکور در ماده 6 باید با قید تاریخ به امضاء کلیه موسسین رسیده و موضوعات ذیل مخصوصاَ در آن ذکر شده باشد :
1-نام شرکت
2- هویت کامل و اقامتگاه موسسین
3- موضوع شرکت
4- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
5- تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که سهام ممتاز نیز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
6- میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت کرده اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است . در مورد آورده غیر نقد تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیر نقد اطلاع حاصل نمود.
7- مرکز اصلی شرکت
8- مدت شرکت

    توضیح

اظهارنامه مذکور طبق نمونه اداره ثبت شرکت ها در دو نسخه تنظیم و با سایر مدارک به مرجع مذکور با الصاق تمبر قانونی تقدیم می گردد.
ماده 8- طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و مشتمل بر مطالب ذیل باشد :
1- نام شرکت
2- موضوع شرکت بطور صریح و منجز
3- مدت شرکت
4- مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
5- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک .
6- تعداد سهام بی نام و با نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام .
7- تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
8- نحوه انتقال سهام با نام
9- طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس
10- در صورت پیش بینی امکان صدور ارواق قرضه ، ذکر شرایط و ترتیب آن
11- شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
12- مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
13- مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها
14- طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
15- تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع می گردند.
16- تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران
17- تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
18- قید اینکه شرکت ، یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت ماموریت بازرس.
19- تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه
20- نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن
21- نحوه تغییر اساسنامه

    توضیح

اساسنامه در واقع آیین نامه داخلی شرکت می باشد. ضمناَ نباید مندرجات اساسنامه بر خلاف قانون باشد که در این صورت طبق ماده 270 و بعد ( ل. ا. ق. ت ) قابل بطلان می باشد.
ماده 9 – طرح اعلامیه پذیره نویسی مذکور در ماده 6 باید مشتمل بر نکات ذیل باشد :
1-نام شرکت
2- موضوع شرکت و نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود.
3- مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
4- مدت شرکت
5- هویت کامل و اقامتگاه و شغل موسسین ، در صورتی که تمام یا بعضی از موسسین در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ذکر آن به اختصار
6- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام در مورد سرمایه غیر نقد شرکت ، تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیر نقد اطلاع حاصل نمود.
7- در صورتی که موسسین مزایایی برای خود در نظر گرفته اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل .
8- تعیین مقداری از سرمایه که موسسین تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند.
9- ذکر هزینه هایی که موسسین تا آن موقع جهت تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت
10- در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناَ مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مراجع
11- ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید توسط پذیره نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی نقداَ پرداخت گردد.
12- ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذی علاقه می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند.
13- تصریح به اینکه اظهارنامه موسسین به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقه مندان به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شده است .
14- ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسس منحصراَ در آن منتشر خواهد شد .
15- چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان 

   


    تعریف و شرایط برگزاری مجمع عمومی عادی


هر چند در شرکت های سهامی خاص از مهم ترین مجامع مجمع عمومی فوق العاده است ولی در شرکت های سهامی عام پذیرفته شده در بورس، قطعاَ مهم ترین و پر ازدحام ترین آن مجمع عمومی عادی سالیانه با دستور جلسه تصویب ترازنامه و تقسیم سود است. بررسی عملکرد مدیران، نحوه سودآوری شرکت و برداشت نهایی از سرمایه گذاری در این مجمع انجام می شود.
صلاحیت مجمع عمومی عادی برخلاف مجمع موسس و فوق العاده نامحدود است و می تواند به تمامی امور شرکت، به جز آنچه در صلاحیت دو مجمع است رسیدگی کند.
من باب یادآوری صلاحیت های این دو مجمع ذکر می گردد.

صلاحیت مجمع موسس :
با توجه به ماده 17 و مواد 74 به بعد لایحه قانونی 1347 ، پنج صلاحیت برای این مجمع ظاهر می شود : تصویب گزارش موسسان و ارزیابی آورده های غیرنقدی ، تصویب مزایای خاص ، تصویب اساسنامه ، تعیین مدیران و بازرسان و تعیین روزنامه کثیرالانتشار.
صلاحیت مجمع فوق العاده :
مجمع عمومی فوق العاده می تواند در موارد ذیل اتخاذ تصمیم کند :
1. تغییر نام شرکت
2. تغییر موضوع شرکت
3. تغییر مرکز اصلی شرکت
4. تغییر مدت شرکت ( کم یا زیاد کردن آن )
5. تغییر سرمایه شرکت ( افزایش یا کاهش آن )
6. تاسیس سهام ممتاز
7. افزایش یا کاهش تعداد اعضای هیئت مدیره و بازرس ها و همچنین افزایش یا کاهش مدت عضویت آنان ، مشروط بر اینکه بر خلاف مقررات قانون تجارت نباشد.
8. تغییر مقررات مربوط به مجامع عمومی
9. انحلال شرکت قبل از خاتمه مدت ( در صورتی که مدت محدود باشد ) و انحلال آن در صورت عدم محدودیت مدت
10. اتخاذ هر گونه تصمیمی که در صلاحیت مجمع عمومی موسس و مجمع عمومی عادی نبوده و از امور فوق العاده شرکت محسوب می گردد.
ماده 87 " لایحه " حداقل حد نصاب رسمیت جلسه مجمع عمومی عادی را اکثریت مطلق ، معادل پنجاه درصد به علاوه یک سهم شرکت ، ذکر کرده است. نوبت دوم با حضور هر عده از صاحبان سهامی که حق رای دارند رسمیت می یابد. موتور محرکه و نیروی حیات شرکت ها در مصوبات مجمع عادی است بنابراین با تعیین حد نصاب معین برای جلسه نوبت دوم نباید برای فعالیت عادی شرکت مانعی ایجاد شود.
حد نصاب حضور در نوبت دوم جلسات مجامع عمومی عادی حکایت از اهمیت و لزوم برگزاری آن دارد و به همین دلیل نمی توان مهم ترین مجمع شرکت ها را مجمع عمومی فوق العاده دانست.
با توجه به قاعده آمره مندرج در ماده 101 " لایحه " در مورد ضرورت انتخاب هیات رئیسه برای اداره مجامع عمومی شرکت ها و الزام سهام دار بودن سه عضو هیات رئیسه ، تعبیر " هر عده از صاحبان سهام " مندرج در ماده 87 " لایحه " باید با عنایت به مقررات ماده 101 تعریف شود. به عبارت دیگر باید حداقل سه سهام دار، بدون در نظر گرفتن تعداد سهام آنان ، در نوبت دوم حاضر شوند تا با تشکیل هیات رئیسه جلسه رسمیت یابد و اعضای حاضر قادر به تصمیم گیری باشند.
در مجامع عادی نیز جلسه نوبت سوم وجود ندارد و چنانچه به دلیل عدم حضور حداقل سه سهام دار، امکان برگزاری مجمع عادی نوبت دوم میسر نشود به معنی انتفای مجمع عمومی عادی است. بنابراین پیش بینی مجمع نوبت سوم در اساسنامه شرکت نیز مجوز برگزاری این مجمع نخواهد بود.
در ماده 88 " لایحه " حداقل حد نصاب لازم جهت اعتبار تصمیمات در مجمع عمومی عادی ذکر شده و از عبارت قسمت اخیر ماده فوق آمره بودن آن استنباط می شود. به همین سبب سهام داران نمی توانند برخلاف مفاد آن در اساسنامه توافق دیگری را بگنجانند.
با در نظر گرفتن دستور جلسات رایج در مجمع عمومی عادی، شکل و نحوه تصمیم گیری به شرح ذیل بررسی می شود :
تهیه و انتشار آگهی دعوت، برگه ورود به جلسه ، برگه رای و تهیه لیست سهام داران حاضر در جلسه همواره به عهده هیات مدیره است. در مجامع عمومی عادی دستور جلسه معمولاَ مشتمل بر استماع گزارش هیات مدیره در مورد عملکرد سال مالی شرکت، استماع اظهارنظر بازرس قانونی در مورد گزارش هیات مدیره، اتخاذ تصمیم در مورد تصویب ترازنامه و تقسیم سود، تصویب و تنفیذ معاملات موضوع ماده 129 " لایحه " ، عزل و انتخاب اعضای هیات مدیره ، تعیین پاداش و حق حضور آنان ، عزل و انتخاب بازرس اصلی و علی البدل ، تعیین حق الزحمه آنان و انتخاب روزنامه کثیرالانتشار شرکت است.

    اعتبار تصمیمات در مجمع عمومی عادی

طبق ماده 104 " لایحه " و صدر ماده 88 " لایحه " تصمیم گیری در مورد تصویب ترازنامه ، تقسیم سود ، عزل اعضای هیات مدیره و بازرس قانونی، تعیین پاداش و حق حضور مدیران ، حق الزحمه بازرسان و اعلام تنفس با اکثریت نصف به علاوه یک آرای حاضر در جلسه رسمی معتبر است.
اما در مورد تصویب معاملات موضوع ماده 129 " لایحه " با توجه به صراحت قسمت اخیر ماده ، سهام مدیر ذی نفع در معامله از حیث حد نصاب قسمت اخیر ماده ، سهام مدیر ذی نفع در معامله از حیث حد نصاب اعتبار تصمیمات جزء سرمایه شرکت منظور نخواهد شد و باید نصف به علاوه یک سایر سهام حاضر در جلسه، بدون احتساب سهام مدیر ذی نفع ، به تصویب معامله فوق رای موافق دهند.
از سوی دیگر انتخاب اعضای هیات مدیره و بازرسان قانونی به اکثریت نسبی صورت خواهد گرفت . بنابراین در جلسه مجمع عمومی عادی سالیانه نیز نصمیمات شرکت با اکثریت های مختلفی اتخاذ می شود.

   


ارکان شرکت تعاونی یعنی ارکانی که در پیشبرد فعالیت ها و اهداف شرکت های تعاونی در کنار یکدیگر قرار می گیرند و موجب می گردد که شرکت تعاونی به نحو مطلوب تصمیم گیری ، اداره و نظارت گردد که مطابق ماده 29 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ارکان شرکت های تعاونی را به سه مورد تقسیم نموده است :
1. مجمع عمومی
2. هیات مدیره
3. بازرس یا بازرسان

مجمع عمومی ( رکن تصمیم گیرنده )
ماده 30 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی می گوید :
" مجمع عمومی که بر اساس این قانون بالاترین مرجع اتخاذ تصمیم و نظارت در امور شرکت های تعاونی می باشد از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار آن ها به صورت عادی و فوق العاده تشکیل می شود و هر عضو بدون در نظر گرفتن میزان سهم فقط دارای یک رای است . "
مجمع عمومی به صورت مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده تشکیل می شود.

_ مجمع عمومی عادی
مجمع عمومی عادی عبارت است از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار آن ها که برای تصمیمات جاری سالانه شرکت در محل معین گرد هم می آیند.

_ مجمع عمومی فوق العاده
مجمع عمومی فوق العاده عبارت است از اجتماع اعضاء تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار برای تصمیمات فوق العاده شرکت از جمله تغییر در مواد اساسنامه یا عزل و نصب و قبول استیفا هیئت مدیره و یا انحلال و ادغام که در محل معین گرد هم آمدند.
وظایف مجمع عمومی عادی :
ماده 34 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی وظایف و اختیارات مجمع عمومی عادی را به شرح ذیل مقرر کرده است :
1. انتخاب هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
2. رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره ترازنامه و حساب سود و زیان و سایر گزارش های مالی هیات مدیره پس از قرائت گزارش بازرس یا بازرسان
3. تعیین خط مشی و سایر عملیات مالی به پیشنهاد هیات مدیره
4. اتخاذ تصمیم نسبت به ذخایر و پرداخت سود و مازاد درآمد و تقسیم آن طبق اساسنامه
5. اتخاذ تصمیم نسبت به افزایش و یا کاهش سرمایه در حدود قوانین و مقررات
6. تصویب مقررات و دستورالعمل های داخلی تعاونی
7. سایر وظایفی که قوانین و مقررات بر عهده مجمع عمومی قرار می دهد.
8. تعیین روزنامه کثیرالانتشار برای درج آگهی های ثبت شرکت .
9. اتخاذ تصمیم در مورد عضویت شرکت تعاونی در شرکت ها و اتحادیه ها و اتاق های تعاون و میزان سهام و یا حق عضویت سالانه پرداختی براساس موازین مقرر در این قانون .
نکته : مجمع عمومی فوق العاده بنا به تقاضای کتبی حداقل یک سوم اعضاء تعاونی و یا اکثریت مطلق اعضاء هیات مدیره و یا بازرسس یا بازرسان با حضور حداقل دوسوم اعضاء کل مجمع تشکیل می شود. در صورتی که بار اول با دوسوم اعضاء تشکیل نشود، بار دوم با نصف به علاوه یک رسمیت خواهد داشت و در نوبت سوم با هر تعداد شرکت کننده رسمیت خواهد یافت.
هیات مدیره ( رکن اداره کننده )
اداره امور تعاونی طبق اساسنامه بر عهده هیات مدیره ای مرکب از حداقل سه نفر و حداکثر هفت نفر عضو اصلی و تا یک سوم اعضاء اصلی علی البدل می باشند که از بین اعضاء برای مدت سه سال و با رای مخفی انتخاب می گردند. اخذ رای برای انتخاب اعضا اصلی در یک نوبت به عمل می آید. حائزین اکثریت بعد از اعضاء اصلی به ترتیب اعضاء علی البدل شناخته می شوند و انتخاب مجدد هر یک از اعضاء اصلی و علی البدل هیات مدیره حداکثر برای دو نوبت متوالی بلامانع است .
ناگفته نماند انتخاب اعضاء اصلی و علی البدل هیات مدیره با اکثریت نسبی مجمع عمومی می باشد.
پس از انتخاب اعضاء هیات مدیره در اولین جلسه از میان خود یک نفر را به عنوان رئیس هیات مدیره ، یک نفر را به عنوان نایب رئیس و یک یا دو نفر را به عنوان منشی انتخاب می کند.
اما در صورت استعفاء ، فوت ، ممنوعیت قانونی و یا غیبت غیرموجه مکرر ( به نحوی که در اساسنامه تعیین می شود ) اعضاء هیات مدیره ، یکی از اعضاء علی البدل به ترتیب آراء بیشتر برای بقیه مدت مقرر به جانشینی وی در جلسات هیات مدیره شرکت می نماید.

وظایف و اختیارات هیات مدیره :
مطابق ماده 37 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی وظایف و اختیارات هیات مدیره به شرح ذیل می باشد :
1. دعوت مجمع عمومی ( عادی – فوق العاده )
2. اجرای اساسنامه و تصمیمات مجمع عمومی و سایر مقررات مربوط
3. نصب و عزل و قبول استعفای مدیر عامل و نظارت بر عملیات وی و پیشنهاد میزان حقوق مدیر عامل به مجمع عمومی
4. قبول درخواست عضویت و اخذ تصمیم نسبت به انتقال سهم اعضاء به یکدیگر و دریافت استعفای هر یک از اعضاء هیات مدیره
5. نظارت بر مخارج جاری تعاونی و رسیدگی به حساب ها و ارائه به بازرس یا بازرسان و تسلیم به موقع گزارش مالی و ترازنامه تعاونی به مجمع عمومی
6. تهیه و تنظیم طرح ها و برنامه ها و بودجه و سایر پیشنهادات و ارائه آن به مجمع عمومی جهت اتخاذ تصمیم
7. تعیین نماینده از بین اعضای تعاونی برای حضور در جلسات مجامع عمومی شرکت ها و اتحادیه هایی که تعاونی در آن ها مشارکت دارد.
8. تهیه و تنظیم دستورالعمل های داخلی تعاونی و اقدیم آن به مجمع عمومی برای تصویب
9. تعیین نماینده یا وکیل در دادگاهها و مراجع قانونی و سایر سازمان ها یا حق توکیل
10. تعیین و معرفی صاحبان امضای مجاز ( یک یا دو نفر از اعضاء هیات مدیره به اتفاق مدیر عامل ) برای قراردادها و اسناد تعهد آور تعاونی
نکته : هیات مدیره مکاف است بلافاصله بعد از انتخاب جهت مدیریت عملیات تعاونی و اجرای تصمیمات مجمع عمومی و هیات مدیره فرد واجد شرایطی را از بین اعضای تعاونی و یا از خارج تعاونی برای مدت دو سال به عنوان مدیر عامل آن تعاونی انتخاب کند که زیر نظر هیات مدیره انجام وظیفه نماید. وظایف و اختیارات و حقوق و مزایای مدیر عامل طبق آیین نامه ای خواهد بود که بنا به پیشنهاد هیات مدیره به تصویب مجمع عمومی خواهد بود.
بازرس یا بازرسان ( رکن نظارت کننده )
شرکت های ثبت شده روش های مختلفی را برای نظارت بر عملکرد مالی و غیرمالی مدیران شرکت پیش بینی کرده اند. برخی از شرکت ها مانند شرکت های شخص روش های ساده تری دارد. برخی از شرکت ها که به صورت مختلط و ترکیبی است از سیستم هیات نظار استفاده نموده است و همچنین شرکت با مسئولیت محدود چنانچه تعداد شرکاء بیش از دوازده نفر باشد هیئت نظار را پذیرفته است اما شرکت های سرمایه یا کمیتی که معمولاَ اعضاء یکدیگر را نمی شناسند و تعداد زیادی سهامدار یا عضو دارد از سیستم بازرسی که توسط مجمع عمومی انتخاب می گردد این نظارت را انجام می دهد.

وظایف بازرس یا بازرسان تعاونی :
وظایف بازرس یا بازرسان شرکت های تعاونی به شرح ذیل می باشد :
1. نظارت مستمر بر انطباق نحوه اداره امور تعاونی و عملیات و معاملات انجام شده با اساسنامه و قوانین و مقررات و دستورالعمل های مربوطه
2. رسیدگی به حساب ها ، دفاتر ، اسناد ، صورت های مالی از قبیل ترازنامه و حساب های عملکرد و سود و زیان ، بودجه پیشنهادی و گزارشات هیات مدیره به مجمع عمومی
3. رسیدگی به شکایات اعضاء و ارائه گزارش به مجمع عمومی و مراجع ذی ربط
4. تذکر کتبی تخلفات موجود در نحوه اداره امور تعاونی به هیات مدیره و مدیر عامل و تقاضای رفع نقص
5. نظارت بر انجام حسابرسی و رسیدگی به گزارش های حسابرسی و گزارش نتیجه رسیدگی به مجمع عمومی شرکت و مراجع ذیربط

   


شرکت های تجاری از جهت اشخاص تشکیل دهنده ، به دو دسته شرکت های خصوصی و دولتی تقسیم می شوند.
شرکت های تجاری خصوصی شرکت هایی هستند که از اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی تشکیل می شوند و یا اشخاص حقوقی خصوصی با سرمایه دولتی به نحوی که فقط تا 49% سرمایه شرکت را دارا باشد و با مقاصد تجاری در دفتر ثبت شرکت ها خود را به شکل یکی از انواع شرکت های تجاری در آورد.
اما شرکت دولتی به شرکتی گفته می شود که تمام یا دست کم بیش از 50 درصد از سرمایه آن متعلق به دولت باشد ؛ اعم از اینکه ابتدا دولت آن را تشکیل داده باشد یا بر اثر ملی شدن، تمام سهام آن به دولت انتقال داده شده باشد. ( مثل شرکت ملی نفت ایران ) .
موسسات و تشکیلات دولتی و بلدی دارای قوانین خاص خود هستند . این موسسات و شرکت ها به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت دارای شخصیت حقوقی می شوند. ماده 17 قانون تشکیلات شورای اسلامی مصوب 1361 ، در این رابطه تصریح می نماید : کلیه موسسات دولتی و شوراهای محلی بدون نیاز به ثبت از شخصیت حقوقی برخوردارند.
به موجب ماده 300 لایحه قانونی 1347 : ” شرکت های دولتی تابع قوانین تاسیس و اساسنامه های خود می باشند و فقط نسبت به موضوعاتی که در قوانین و اساسنامه های آن ها ذکر نشده، تابع مقررات این قانون می شوند “.
شرکت های دولتی تا آن جا که در اساسنامه شان قید نشده باشد، شکل شرکت های سهامی را دارند و می توان آن ها را تاجر تلقی کرد.

تشکیل شرکت های دولتی :
تشکیل شرکت دولتی تحت هر یک از عناوین فوق الذکر صرفاَ با تصویب مجلس جمهوری اسلامی مجاز خواهد بود. تبدیل شرکت هایی که سهام شرکت دولتی در آن ها کمتر از 50 % باشد ، با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع خواهد بود. به این معنا که پس از تصویب این قانون نباید هیچ شرکت دولتی ، با افزایش سرمایه برای افزایش سهام به شرکت دولتی مبدل شوند.
شرکت هایی که به حکم قانون یا دادگاه صالح ، ملی یا مصادر شده باشند ، شرکت دولتی محسوب می شوند.
ممکن است ابتدا این شرکت ها دولتی نباشند اما بر اساس حکم قانون به شرکت های دولتی مبدل می شوند.
نمایندگی سهام دولت در مجامع عمومی شرکت های دولتی ، به عهده وزیر مسؤول و وزیر امور اقتصادی و دارائی و یک یا چند وزیر دیگر که با تصویب هیأت وزیران معین می شوند یا نمایندگان آنان خواهد بود . نمایندگان سهام دولت در مجامع عمومی شرکت های دولتی ، مجازند از نظر تسریع در انجام امور شرکت ، بر اساس ضوابطی که از طرف هیأت وزیران معین خواهد شد ، قسمتی از اختیارات خود را که لازم می دانند ، جز در موارد خط مشی کلی ، افزایش یا کاهش سرمایه ، و تصویب بودجه و ترازنامه ، به وزیر وزارتخانه ای که شرکت مربوط وابسته به آن می باشد و به عنوان رئیس مجمع عمل خواهد کرد ، واگذار نمایند . تفویض اختیار ، برای دوره محدود و حداکثر تا تاریخ تشکیل جلسه بعدی مجمع عمومی خواهد بود و تجدید واگذاری آن اختیار ، بلامانع است .
چند نکته :
– در حقوق تجارت ایران تنها شرکتی که ممکن است با یک شرکت تشکیل شود، شرکت های دولتی هستند که صد در صد سهام آن ها متعلق به دولت است.
– موسسات و تشکیلاتی را که مقاصد آن ها مخالف با انتظامات عمومی یا نامشروع است نمی توان ثبت کرد.

   


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات